Vakmanschap: check Kippenvel: nog toe te voegen

Is het Eurovisiesongfestival de ­verkeerde plaats voor Hoover­phonic? Zo’n vraag is een binnenkopper met een songtitel als The wrong ­place. Vorig jaar waren we geneigd ‘ja’ te antwoorden. De ­ballade Release me werd mak onthaald. Alleen Alex ­Callier leek niet te ­begrijpen waarom – eigen kind, schoon kind. Een jaar en een nieuwe, veeleer oud-zangeres later, mag hij zijn tweede Songfestivalbaby met trots presenteren. The wrong place is meer catchy en ­uptempo. Vintage Hooverphonic: zowel duister en filmisch, als bombastisch en glamoureus.

Vakmanschap: check Kippenvel: nog toe te voegen
Foto: Eran Oppenheimer

Van de 41 landen heeft zowat de helft z’n bijdrage voor Rotterdam al gekozen, dus er is referentie­materiaal. De Belgische inzending behoort zonder discussie tot de meest kwaliteitsvolle, samen met de Franse (check op Youtube: Voilà) en de Litouwse (Discotheque). De professionele ­jury’s zullen wellicht het vakmanschap van Callier en co. ­valideren. Even belangrijk is het om de televotende kijkers thuis te overtuigen, van Reykjavik over Boekarest tot ­Madrid. En die krijgen elk liedje maar één keer te ­horen. Direct impact maken is dus cruciaal. En dat dreigt Hooverphonic duur te betalen. De intro van The wrong place creëert een veelbelovende, mysterieuze sfeer. Maar de song breekt nooit echt open. Hij heeft enkele luisterbeurten nodig om hem naar waarde te schatten. Al kan een sterk liveoptreden nog altijd het ultieme ­kippenvelmoment creëren.

In dezelfde halve finale zit een K3-liedje van de Aldi. Israël komt er kwalitatief niet mee in de buurt van België, maar het is zo’n hapklare microgolfkost dat het sneller in de (foute) smaak zal vallen. Noorwegen verdoezelt muzikale onkunde door een visuele act: een malloot met levensgrote engelenvleugels (zoek TIX met Fallen angel op Youtube). Zal de jeugd zeker leuk vinden. Is het Songfestival dan toch de verkeerde plaats voor Hoover­phonic?

AANGERADEN