Frans wielertalent kapt op zijn 21ste met koersen door burn-out: “Ik begon te huilen op de fiets”

Foto: BELGAIMAGE

Théo Nonnez hangt op 21-jarige leeftijd zijn fiets aan de haak. De Franse renner van de opleidingsploeg van Groupama-FDJ heeft een zware tijd doorgemaakt en heeft beslist om het profwielrennen voor bekeken te houden. “Ik zag de zin van mijn leven niet meer”, vertelt hij in een interview op de website van het team.

In 2019 vervoegde Nonnez de rangen van de U-23 kern van Groupama-FDJ. Hij behaalde enkele knappe resultaten waaronder een vijfde plaats in de Ronde van de l’Isard en greep net naast het podium in Luik-Bastenaken-Luik voor beloften.

Een plaatsje bij de Franse WorldTour-ploeg lonkte, maar die kans liet hij aan zich voorbijgaan. “Na iets meer dan twee jaar bij de ‘Conti’ Groupama-FDJ, de eerste ploeg die me een kans gaf bij de profs, besloot ik mijn carrière te stoppen. Ik heb dit besluit genomen na een lange periode van bezinning. Ik denk dat we het een burn-out kunnen noemen, ook al is het eerder een optelsom van vele dingen die me op dit punt hebben gebracht”, zegt de jonge Fransman.

“Ik ben niet verdrietig om deze beslissing”, gaat Nonnez verder. “Integendeel, het geeft me weer hoop. Ik was in een vicieuze cirkel terechtgekomen en durfde niet te praten over hoe ik me voelde. Ik realiseer me dat ik er goed aan heb gedaan om het niet meer geheim te houden, want ik weet niet wat er zou zijn gebeurd als ik nog langer had gezwegen.”

Geen motivatie

De voormalige U-23 renner vond al maanden niet meer de nodige motivatie om te blijven fietsen op het hoogste niveau. Op een training eind december van vorig jaar loopt het helemaal mis. “Na een een klein uurtje fietsen, brak ik. Ik begon te huilen op de fiets. Op dat moment zei ik tegen mezelf: ‘Théo, je moet stoppen met dit alles, het moet veranderen, er is iets mis’.”

Zijn familie heeft veel geïnvesteerd in het Franse talent, financieel maar ook qua tijd. “Het team vertrouwde me, veel mensen zijn er voor me geweest. Ik heb zelf hard gewerkt, geworsteld, en mezelf veel dingen verboden om er te komen. Daarom was het moeilijk om aan mezelf toe te geven dat dat me allemaal niet meer boeide.”

Frans wielertalent kapt op zijn 21ste met koersen door burn-out: “Ik begon te huilen op de fiets”
Nonnez op het EK in Plouay. Foto: BELGA

“Ik loog tegen mezelf, maar uiteindelijk kon ik er niet aan ontsnappen. Veel mensen rekenden op me en ik was uiteindelijk banger voor de anderen dan voor mezelf. Ik wilde niemand teleurstellen, maar op een gegeven moment zei ik tegen mezelf: ‘Leid je eigen leven’. Ik kan niet voor altijd voor anderen leven. Ik moet vinden wat mij gelukkig maakt.”

En toen kwam corona

Door het stilleggen van het wielrennen afgelopen zomer, veroorzaakt door de COVID-19 pandemie, is Nonnez nog meer gaan beseffen dat de fiets hem niet langer gelukkig maakte. “Ik was nooit een fan van trainen. Ik was meer gebrand om een rugnummer op te spelden en koersen te rijden. Ik vocht tegen mijn natuur in. Tijdens de lockdown deed ik veel trainingen op de rollen en werkte ik hard, maar de lol was er echt af. Ik bloeide helemaal niet open. Ik weet dat dit voor velen een droomjob is en ik voelde me er inderdaad schuldig over.”

Wat nu?

Hij hoopt dat zijn situatie anderen wakker schudt, zodat ook zij beseffen dat niet alle overwinningen te danken zijn aan het winnen van wielerwedstrijden.

“Ik wil me nuttig voelen. Ik wil niet dat dit alles voor niets is geweest. Als mijn kleine ervaring anderen kan helpen, zou ik dat graag doen. Ik ben pas 21, ik ben geen groot kampioen en ik heb geen grote carrière gehad, maar ik heb een ervaring. Ik wil dat mensen zich uitspreken, ik wil niet dat het een taboe wordt. Er eerder over praten zou me zeker geholpen hebben”, concludeert hij.

Door Wouter Van Biezen, Vincent Van Genechten
AANGERADEN