“Al die jaren ben ik Boudewijns liedjes in mijn hoofd blijven neuriën. ‘Testament.’ ‘Verdronken vlinder.’ Onsterfelijk”

“Al die jaren ben ik Boudewijns liedjes in mijn hoofd blijven neuriën. ‘Testament.’ ‘Verdronken vlinder.’ Onsterfelijk”

Als soldaat-milicien vertoefde ik overdag in het iconische omroepgebouw aan het Flageyplein, hét adres voor gele briefkaarten, en ’s nachts betrok ik een brits op de zolder van een Brusselse ­kazerne, met in het bed naast mij een onbekende jonge acteur uit Leuven, ­Mike Verdrengh.

Samen presenteerden we de Uitzending voor de soldaten, die grotendeels bestond uit groeten aan liefste meisjes. Omdat ik niet meteen bekendstond als een trouw soldaat, werd mijn afscheidsprogramma vooraf ...

AANGERADEN