RECENSIE. ‘In open veld’ van Josse De Pauw: Kiemen zoeken ****

RECENSIE. ‘In open veld’ van Josse De Pauw: Kiemen zoeken ****

Josse De Pauw (69) mag dan acteur en theatermaker in hart en nieren zijn, dat hij als jongeman dat levenspad zou kiezen lag geenszins voor de hand. Dat is het eerste wat we leren uit In open veld,waarin De Pauw ons – na Werk en Nog – weer eens verwent als schrijver. In open veld bezit de openhartigheid van een autobiografie, maar tegelijk presenteert De Pauw zijn beginjaren als een soort fictie door van zichzelf, collega’s en vrienden personages te maken. Niet om de waarheid te verhullen. Hijzelf is gewoon ‘Pauw’ en dat hij bijvoorbeeld met ‘Kleine’, de regisseur met wie hij naar de Oscars trekt voor de film Iedereen beroemd, Dominique Deruddere bedoelt, is overduidelijk. Met de ingreep schept hij afstand en maakt hij ruimte voor bespiegeling. Zonder zweverigheid, wel met zelfrelativering en humor, vertelt hij zowel over zijn vormende jaren met Radeis als zijn fascinatie voor jazz en het huisje dat hij in Frankrijk kocht. Zelfs de diefstal van zijn laptop, waarop een flink stuk van dit boek stond, passeert. Hoewel zijn terugblik tot een eind na 2000 reikt, zoekt De Pauw vooral naar waar, wie en hoe de kiemen zijn gelegd voor wie hij vandaag is. Van Pater Omelet die hem met een tiet toonde wat kunst vermag tot de dokter die diabetes vaststelde. Schrijver Josse De Pauw maakt er een meeslepende literaire trip down memory lane van.

Josse De Pauw, ‘In open ...

AANGERADEN