RECENSIE.‘Fat pop (volume 1)’ van Paul Weller: De rebel is rustiger geworden ****

RECENSIE.‘Fat pop (volume 1)’ van Paul Weller: De rebel is rustiger geworden ****

Luie fans hebben bij Paul Weller al lang afgehaakt. De Brit die na bands The Jam en The Style Council verder uitgroeide tot een icoon, blijft een hoge productiviteit combineren met avontuur, een principe dat niet past bij vastgeroeste luisteraars van oldies-programma’s. Fat pop (volume 1) komt geen jaar na On sunset en is weer twaalf liedjes lang andere koek. Songs als opener Cosmic fringes en True hebben een flinke scheut seventies glam, het gitaarspel had van Mick Ronson kunnen komen en legt zo de link met Bowie. De titeltrack voegt funk, psychedelica en wat hiphop toe en zou bij Gorillaz niet misstaan, de reggae in Glad times legt de link met de muziek die in de beginjaren van The Jam over het VK heerste.

Stoeide deze nu 62-jarige op recente albums met seventiesfolk of soul, dan heeft Fat pop geen duidelijke rode draad. Maar het album bruist van de goesting en barst ...

AANGERADEN