RECENSIE. ‘Several others’ van Whispering Sons: Een goede tweede ***

RECENSIE. ‘Several others’ van Whispering Sons: Een goede tweede ***

We willen het niet meer over corona hebben, maar als het moet, moet het. Want dat rotvirus dwong Wispering Sons om voor de opvolger van Image voor een andere werkwijze te kiezen. Waren de songs op die eerste mokerslag uit 2018 veelvuldig uitgetest op live-shows en vervolgens bijgeschaafd, door de lockdown moesten gitarist en songschrijver Kobe Lijnen en zangeres Fenne Kuppens deze keer ideeën via mail uitwisselen om er zelf afzonderlijk aan verder te werken. Het legde een bredere basis vooraleer de groep de songs definitief vorm kon geven en dat is te merken aan Several others. Het is minder gemakkelijk om de groep in het new wave of postpunk-hoekje te drummen, al blijven die stijlen de basis en houden de donkere stem en de dito teksten van Kuppens de gordijnen hermetisch gesloten. Single surface of de song Surgery sluiten nog nauw aan op het debuutalbum, andere songs bouwen rustiger op naar een sfeer. Maar Aftermath (dat op een simpel pianomotiefje drijft), of opener Dead end – waarin de bas de hoofdrol krijgt – mogen dan minder dwingend zijn, ze zijn even goed overgoten met een vaatje ‘doom and gloom’. Een muilpeer zoals Image die uitdeelde, voelen we niet bij Several others. Maar dit is wel een goede tweede die straks ook live fantastisch zal klinken én de basis legt voor een toekomst buiten het enge keurslijf waarbinnen Whispering Sons te gemakkelijk hadden kunnen belanden. Noemen ze zoiets een ‘overgangsplaat’?

AANGERADEN