“Ik heb er alles aan gedaan om hier zo goed mogelijk te zijn”

Foto: BELGA

Ook in Tokio zijn vele ogen op Remco Evenepoel gericht. Het rastalent van Deceuninck - Quick-Step staat in het land van de Rijzende Zon als één van de favorieten aan de start. Zelf probeert hij enigszins de verwachtingen te temperen.

LEES OOK. Wout van Aert na verkenning in Tokio: “Tijdritparcours iets te lastig, Remco hoeft op Mikuni Pass zeker niet te wachten”

Eerst de vraag wie de rol van topfavoriet krijgt? Toch maar Pogacar? Evenepoel (twijfelend): “Hmm, dat zal er vanaf hangen hoe hij uit de Tour is gekomen. Er zijn meerdere jongens die hun Tour in functie hebben gereden van de Spelen. Misschien hebben zij nog een streepje voor. Maar iemand als Pogacar herstelt snel van zo’n zware wedstrijd, hij weet ook hoe dat moet. Ik zie dus niet in waarom hij niet mede topfavoriet zou zijn.”

Met de nadruk op ‘mede’. Ook de Belgen behoren tot het kransje topfavorieten. “Dan toch vooral Wout”, zegt Evenepoel. “Als je ziet hoe hij rondgevlogen heeft de afgelopen weken, dan mag je wel stellen dat hij de vorm van zijn leven te pakken heeft. Hij heeft ook altijd gezegd dat hij naar dit doel zou toewerken, dat zijn Tour in functie van de Spelen zou zijn. En dat is hem goed gelukt. Hij ziet er scherp en fris uit. Deze Wout moet geen schrik hebben van het parcours.”

Het parcours, er is al veel over gezegd. Wat denkt Evenepoel? “Dat het zwaar is, heel zwaar. Er is bijna geen meter vlak, vanaf de start. Enkel aan het meer is het een beetje vlak, voor het overige is het klimmen of dalen. Daar komt dan nog de warmte bij. En de afstand uiteraard: 10 kilometer neutralisatie en dan nog eens 234 kilometer. Dat gaat doorwegen. Je kan het eigenlijk vergelijken met het parcours van San Sebastian. Een lange klim in het midden en een aantal steile hellingen in de finale. Maar dan langer. Het is sowieso een parcours dat ik verkies.”

Van Aert heeft de voorbije dagen genoeg getoond hoe goed hij is. Evenepoel daarentegen heeft er een periode zonder competitie opzitten. “We zullen zaterdag zien hoe goed ik ben”, grijnst hij. “Ik heb er alles voor gedaan om hier in een zo goed mogelijke conditie aan de start te staan. Hoogtestage, vroeger afgereisd… Het gevoel is okay, ik voel me vrij fris. Ik heb vandaag mijn laatste zware training afgewerkt, nu ga ik twee dagen herstellen en dan hopen dat ik zaterdag goede benen heb. Je kan een goede dag hebben maar de warmte kan die goede dag al snel doen omdraaien. Het zal alles of niets worden.”

“Ik heb er alles aan gedaan om hier zo goed mogelijk te zijn”
Op weg naar het persmoment. Foto: BELGA

Tactisch is het voor Evenepoel duidelijk. “Als Wout alles overleeft, dan moeten we tot op 200 meter van de finish rijden en vanaf dan is het aan hem. De Mikuni Pass is voor hem het breekpunt. Voor iemand van een kilo of 75 is die helling echt wel steil. Dat kan doorslaggevend zijn aangezien er stukken van twintig procent tussenzitten. Ik vergelijk die klim een beetje met de Mortirolo, maar dan wel korter. Het probleem is dat het een brede weg is zodat je niet echt ziet dat het bergop loopt. Maar je voelt het wel. Je zit er ook vol in de zon en dat na tweehonderd kilometer. Het zal lastiger worden om daar te koersen.”

Evenepoel heeft vertrouwen in de rest van het team. “Greg heeft de ervaring, Tiesj en Mauri rijden heel goed bergop. Wout is in topvorm en ikzelf moet nog afwachten hoe ik mij in het begin voel en of ik er in de loop van de wedstrijd doorkom. Op dit parcours gaat er alleszins niet gelogen worden.”

“Ik heb er alles aan gedaan om hier zo goed mogelijk te zijn”
Remco Evenepoel. Foto: BELGA

Toch zijn er ook vraagtekens, vooral dan over zichzelf. De val in de Ronde van Lombardije die hem een lange inactiviteit opleverde, is nog niet volledig verteerd. “Het is jammer om te zeggen maar ik gebruik dit seizoen om op zoek te gaan naar het topniveau dat ik voor de val had. Komt het nu, of pas op EK of WK, of in Lombardije of misschien pas volgend seizoen? Dat zal ik moeten accepteren. Maar ik laat niets aan het toeval over, werk keihard en probeer zo snel mogelijk die topvorm te bereiken. Maar het lichaam moet groen licht geven. Voor het overige moet ik vooral geduldig zijn. Die val ligt op vijftien augustus een jaar achter mij en ik heb intussen toch al twee koersen kunnen winnen. Dat had ik nooit verwacht. Ook in de Giro stond ik na de eerste week nog altijd tweede. Stel dat het een koers van een week was geweest, dan had ik die misschien gewonnen of op het podium gestaan. Dan had ik het verdere seizoen anders kunnen aanpakken. Nu kwam er in de tweede week het verval. En dan zijn er twijfels, alhoewel het eigenlijk helemaal niet slecht was. En ook nu weer voel ik dat er progressie is. De souplesse is terug en dat is meestal een goed teken.”

Van een olympische sfeer is nog geen sprake, vindt Evenepoel. “Dat kan ook moeilijk. We zitten met de renners op een aparte locatie. Eergisteren was er wel een skype-meeting met de andere atleten maar het is jammer dat we amper in het olympische dorp zullen zijn. Ik zal zelfs niet de kans krijgen om mijn goede vriend Isaac Kimeli te ontmoeten. We zijn beide op de Spelen maar we gaan elkaar niet zien of kunnen aanmoedigen. Laten we hopen dat het in 2024 anders zal zijn. Maar het is zo, we moeten het accepteren. En ik zal blij zijn als ik straks Tokio kan verlaten want het is eentonig en mentaal belastend.

Door Wim Vos in Tokio