Bij een eerste poging verloor hij een teen, nu staat Niels (35) als eerste Vlaming ooit zonder extra zuurstof op top van moeilijkste en gevaarlijkste berg ter wereld

Hoogstraten -

Zijn eerste poging in 2019 mislukte door een bevroren teen, maar woensdagochtend heeft Niels Jespers (35) uit Hoogstraten dan toch de top van de K2 bereikt. Dat is de technisch moeilijkste en gevaarlijkste berg ter wereld om te beklimmen. Goed voor 8.611 meter.

Rebecca Van Remoortere

Tokio is niet de enige plaats ter wereld waar dezer dagen topprestaties worden neergezet. Ver van al dat olympisch geweld is er nog een Belg die in alle stilte records doet sneuvelen. Niels Jespers werd woensdagochtend vroeg de tweede Belg ooit die de top van de K2 in Pakistan bereikte. En hij werd de eerste Belg die dat deed zonder enige hulp van extra zuurstof.

Gebeld vanop de top

“Dat doet hij omwille van de eenvoud en van de minimale impact op de bergen”, zegt zijn coach en goede vriendin Griet Veris, die de expeditie van Niels op de voet volgt vanuit België. “Hij heeft al gebeld toen hij op de top stond. De laatste tweehonderd hoogtemeters van de klim waren dodelijk volgens hem. Daar heeft hij het echt moeilijk gehad, maar het is gelukt. Een van de eerste dingen die hij zei, was dat het uitzicht er adembenemend is en hij zelfs wat beelden heeft kunnen maken met een drone. Niels heeft geluk gehad, want de weersomstandigheden zijn nu ideaal. De hemel is open en het is bijna windstil.”

 

 © RR 

Een paar dagen geleden was dat nog anders. Na een serieuze windvlaag op de berg waaiden een paar tenten en donspakken van andere klimmers weg. Zij moesten hun expeditie staken. De tent van Niels bleef wel staan. Nog een paar dagen geleden was er ook nog een lawine op de K2. Daarbij heeft één klimmer het leven gelaten. De lawine vond plaats op een andere route en had geen effect op het traject van Niels.

Bevroren teen

De ouders van Niels volgen de expeditie van hun zoon vanuit Denemarken, waar ze op vakantie zijn. “Ze zijn altijd heel ongerust als hij zoiets onderneemt, maar ze kennen hem en weten dat hij niet te stoppen is”, zegt Griet.

“Niels zal ook nooit onnodige risico’s nemen. Bij zijn vorige poging op de K2 bevroor een stuk van zijn grote teen. Hij kon nog wel verder klimmen, maar deed dat bewust niet, zodat hij zijn teen niet zou verliezen.”

Alsof de top van de K2 bereiken niet genoeg is, lapte Niels er tien dagen geleden nog een andere berg bij. “Hij klom toen vanuit het basecamp van de K2 nog solo naar de top van Broad Peak, van 8.047 meter hoog. “In totaal zijn er maar veertien bergen hoger dan 8.000 meter op de wereld. Dat Niels deze dubbelslag weet te halen, is een unicum. Nog maar acht klimmers ter wereld deden hem dit voor.”

 

 ©  RR

Niels heeft geen dragers of helpers op de berg. “Hij draagt zelf zijn rugzak, tenten en touwen. hij kookt zelf, smelt water om te drinken en neemt eigen eten mee. Dat kan alleen maar omdat hij zo sterk is. Hij bespaart er ook veel geld mee. Zo’n meerdaagse expeditie kan tot 40.000 euro kosten met helpers bij.”

Afdaling gaat razendsnel

Ondertussen is Niels bezig aan de afdaling en is hij al terug in kamp vier geraakt. Die afdaling gaat razendsnel (en kan je hier online volgen). “Bij klimmen geldt een belangrijke regel en die luidt: de top van de berg is nog maar halfweg. In de afdaling kan nog heel veel mislopen. Hij moet op verschillende plaatsen op de berg ook nog zijn tenten en materiaal ophalen. De berg opruimen als het ware en dat is fysiek zwaar. Maar hij daalt snel af en dat doet ons vermoeden dat hij zich nog fit genoeg voelt.”

Of hij er nu vanaf is? “Na de loodzware afdaling moet Niels nog tien dagen wandelen naar het dichtstbijzijnde dorpje. Van daaruit neemt hij een jeep naar de luchthaven. Hij zal pas rond 8 of 9 augustus terug thuis zijn.”

 

Klimexpert Jonas Lohaus: “Een vierde van de klimmers op de K2 keert nooit meer terug”


De K2 is dan misschien net iets kleiner dan de Mount Everest, onder klimmers wordt hij gezien als de moeilijkste en misschien wel dodelijkste berg. “Het weer speelt daarin een belangrijke rol. Het gebeurt vaak dat klimmers te traag naar boven gaan bij mooi weer en niet meer terug geraken omdat het weer enorm snel kan omslaan. Er is ook een grote kans op lawines door de steile hellingen en de structuur van de berg. De K2 heeft ook veel meer rotspartijen dan de Mount Everest. Op de Everest wandel je meer door de sneeuw. Op de K2 klim je technisch moeilijke rotsen”, zegt ervaren klimmer Jonas Lohaus. 

“Het sterftecijfers ligt dan ook enorm hoog. Je mag ervan uit gaan dat een vierde van de klimmers op de berg nooit terugkeert en het leven laat op de berg. Ongevallen komen vooral voor op de terugweg. Veel klimmers pushen te hard om op de top te geraken en dan slaat de vermoeidheid op te terugweg toe. Als je geen energie meer over hebt, wordt het levensgevaarlijk. De expeditie ook nog zonder extra zuurstof ondernemen is helemaal moeilijk. Maar de laatste jaren zie je meer en meer klimmers zuurstof achterwegen laten. Zij vinden dat zuurstof gebruiken een soort van vals spelen is. We zijn in ieder geval heel trots dat Niels het heeft gehaald. Zo komt de klimsport in een positief daglicht, want te vaak worden alleen de negatieve berichten in de media verspreid.” 

Nu in het nieuws