Tornados immens teleurgesteld na 4de plaats: “We liepen elke olympiade sneller en wat is onze beloning? Niets”

 

 ©  BELGA

Immense teleurstelling bij de Belgian Tornados na afloop van hun 4x400m. De vierde plaats werd aanzien als een gemiste kans. Een serieuze gemiste kans. “Een medaille zat erin. Dat maakt het net zo erg.” De Tornados strandden zo voor de derde keer in vier olympiades op de meest ondankbare plek van allemaal.

Guillaume Maebe, Hans Jacobs en Sam Varewyck

LEES OOK. Belgian Tornados grijpen net naast medaille in finale van 4x400m, Cheetahs eindigen zevende op eerste Spelen in nieuw record

C’est dur. Meer kwam er amper uit bij Dylan en Kevin Borlée voor de microfoon van Sporza na het net missen van een medaille op de 4x400 meter. Immens ontgoocheld waren beide broers. “Ik weet niet wat zeggen”, stamelde Dylan. “We hebben hier jarenlang zo hard voor gewerkt en dan dit. Dit is echt hard, echt zo hard.”

Eenzelfde geluid bij Kevin. In wat misschien zijn laatste olympische optreden was, kon de snelste Borlée geen eremetaal behalen. “We lopen elke olympiade sneller en sneller en wat krijgen we als beloning? Niets. Opnieuw vierde. Met deze chrono hadden we altijd een podium moeten hebben, maar dat is sport. Jammer genoeg. We mogen misschien fier zijn, maar daar kunnen we ons nu echt niet aan optrekken. Ik voelde me niet 100 procent, ik heb door de pijn gelopen, maar het leverde niets op.”

Dat dit misschien zijn laatste kans was op een olympische medaille, besefte een geëmotioneerde Kevin ook. Op de Spelen in Parijs over drie jaar zullen hij en tweelingbroer Jonathan 36 zijn. Maar de toekomst, daar wil Kevin nog niet aan denken. “Daar ben ik op dit moment niet mee bezig”, klonk het terneergeslagen voor onze microfoon.

Sacoor: “Ik ben naar huis gelopen”

Ook bij Jonathan Sacoor overheerste de teleurstelling. “Het doet gewoon pijn om alles te geven, op het laatste moment hoop te hebben en het dan door je vingers te zien glippen. Want het kon. Een medaille kon.”

Sacoor vertrok in zijn rondje bijzonder snel, maar werd in de laatste honderd meter langs alle kanten gepasseerd. “Ik moest snel starten om in die kopgroep te zitten”, aldus Sacoor. “Ik bleef goed bij de Amerikanen en dan werd ik in de laatste rechte lijn gewoon naar huis gelopen. Ik heb geen idee hoe dat gebeurd is. Nederland had een van zijn zwakkere lopers in mijn reeks gezet, maar ik had gewoon de kracht niet meer, niets. Ik moet dit met de trainer bespreken. Nu goed, een vierde plek is de meest ondankbare, maar we mogen trots zijn. Alleen zal de vreugde om die prestatie wel pas vanaf morgen komen.”

“We hadden het elkaar enorm gegund, we hebben gedaan wat we moesten doen. We moeten beseffen dat we goed hebben gelopen, we gaan geen excuses zoeken. We pakken wel weer een Belgisch record en gaan met opgeheven hoofd naar huis. Dit is niet het einde”, sloot Sacoor af.

Alexander Doom: “Iedereen had Belgisch record graag ingeruild voor medaille”

“Dit is een zuur gevoel, zoals bij iedereen, denk ik. Als je op je eerste Spelen net vierde wordt en je niet dichter kan komen… we lopen een prachtig Belgisch record, maar ik denk dat iedereen dat graag had ingeruild voor een medaille”, vertelde Alexander Doom, die zijn eerste olympiade afsloot met een plekje net naast het podium.

Doom mocht voor de Tornados de spits afbijten in de finale. “ Ik ben tevreden over mijn race, enkele ploegen hebben op het laatste moment nog beslist om hun snelste loper te laten starten. Ik denk dat ik dat redelijk goed heb opgevangen en de stok in een goede positie doorgaf. We hebben gedaan wat we moesten doen, jammer dat we dan vierde worden. Voor mij was het altijd een doel om in de ploeg te geraken, en ik ben super tevreden dat ik die kans heb gekregen. Hopelijk kunnen we dat in de toekomst verder uitbouwen en voor medailles blijven strijden op de Olympische Spelen.”

Gerelateerd