Logopediste Sara bedenkt Letterlaan om kinderen met leesachterstand te helpen

 

 ©  rr

Een eerbetoon aan haar vader, die na een niet-aangeboren hersenletsel opnieuw moest leren praten. Dat is Letterlaan, het gezelschapsspel dat logopediste Sara Torfs (28) uit Antwerpen ontworpen heeft om kinderen op een speelse manier te leren lezen en schrijven. “Toen er in het zesde middelbaar elke dag een logopediste bij ons aan huis kwam, wist ik wat ik wou studeren.”

Jelle Laenen

Wachtlijsten tot een halfjaar. Kinderen die na corona kampen met een leerachterstand, moeten bij de logopedist soms wel heel veel geduld uitoefenen om die achterstand te kunnen goedmaken. Een mogelijk antwoord op die problemen? Letterlaan, een nieuw, actief gezelschapsspel voor kinderen vanaf de derde kleuterklas, ontwikkeld door logopediste Sara Torfs.

 

 ©  Wim Demessemaeker

“Het spel is eenvoudig: Letterlaan is één lange straat met allemaal huisjes, telkens beginnend met een andere letter van het alfabet”, zegt de Kempense, die zeven jaar geleden naar Antwerpen verhuisde en tegenwoordig haar praktijk heeft op de Britse Lei. “De kinderen moeten helpen om de inwoners de weg naar huis laten te vinden. Daarvoor hebben ze de letters van het alfabet nodig. Het spel vertrekt vanuit de leefwereld van kinderen en kan overal gespeeld worden: thuis, op school of bij de logopedist.”

Allemaal goed en wel, maar was er dan echt nood aan zo’n spel? Werken de traditionele manieren van leren lezen uit een boekje op school niet meer? “Letterlaan kan in de eerste plaats een goede aanvulling zijn. Het is gewoon echt niet altijd makkelijk om kinderen te motiveren, en al zeker niet kinderen die het lastig hebben met lezen en schrijven. En ja, corona heeft natuurlijk niet geholpen. Kinderen die zouden starten aan de lagere school – net op het moment dat ze beginnen met lezen, schrijven, rekenen - zaten plots thuis. Het is niet meer dan normaal dat je dan een achterstand oploopt. Ik zag dat zelf in mijn praktijk en ben dan begonnen met spelmateriaal te ontwerpen, waarbij ze bewegend konden leren.”

 

 ©  rr

Zonder dat ze het zelf beseften, werkten de kinderen aan hun vaardigheden en bovendien vonden ze het ook nog eens heel leuk. “Daaruit is Letterlaan uiteindelijk voortgevloeid. Ook in het spel kunnen ze echt door de laan wandelen.”

Nog een stokpaardje van Torfs: inclusiviteit. “De maatschappij verandert. Ik wou een beeld geven van de samenleving anno 2021. Als kinderen al op jonge leeftijd weten dat ze erbij horen, voelen ze zich beter in hun vel. Daarom wonen in Letterlaan jongens en meisjes met verschillende afkomst, woningen en hobby’s. Soms hebben ze ook unieke kenmerken zoals een hoorapparaat of een rolstoel. Ik heb er bewust voor gekozen om kleine en grotere kinderen in het spel te steken. Zo zien de kinderen dat het niet erg is als ze misschien wat later kunnen lezen of schrijven.”

 

 ©  rr

Het spel is een eerbetoon aan Torfs’ ouders. “Ik zat in het vierde middelbaar en was nog niet echt bezig met wat ik later zou gaan studeren. Mijn vader had een bouwbedrijf en daar zou ik misschien inrollen.” Tot plots alles veranderde. Haar vader krijgt een hersenletsel en zou acht maanden in coma liggen. “Nadien begon de lange revalidatie. Toen ik het in zesde middelbaar zat, kwam er dan een logopediste aan huis die mijn vader hielp om weer te leren spreken en articuleren. Ik wist meteen wat ik wou gaan doen. Vandaag is mijn vader nog altijd invalide. Ja, hij kan fietsen, maar met een tandem. Hij verliest ook nog soms zijn evenwicht.”

Of er in de toekomst nog meer spelletjes volgen? Het is in elk geval al te koop in Nederland en we zijn ook al bezig met een uitbreiding. Daarnaast zijn er ook plannen voor een boek en een cursus. Sponsors zijn altijd welkom.”

 

 ©  rr

Nu in het nieuws