Zangeres Sophie Ellis-Bextor vertelt in nieuw boek hoe ze als tiener verkracht werd: “Ik hoorde mezelf ‘nee’ zeggen maar het haalde niets uit”

 

 ©  EPA-EFE

Vijfentwintig jaar na de afschuwelijke gebeurtenis deelt de ‘Murder on the Dancefloor’-zangeres voor het eerst haar verhaal met de wereld. Op haar 17 werd ze verkracht door een 29-jarige muzikant. “Dit is hoe ik mijn maagdelijkheid verloor. Ik voelde me zo stom”.

“Als tiener wilde ik beroemd worden. Het voelt vreemd aan om te schrijven, maar het was zo”, vertelt de zangeres in haar nieuwste boek Spinning Plates waarvan een fragment in Daily Mail verscheen. Als kind had ze zelfs haar handtekening geoefend op de schoolboeken van vrienden. Zelf een boek schrijven zou ze nooit doen, dat zouden mensen over haar doen. Maar nu kroop de zangeres toch in haar pen. Niet om een mooi verhaal te delen over haar bekendheid maar om de harde en pijnlijke waarheid op papier te zetten.

“Waarom voelde ik me zo?”

“Op mijn zeventiende was ik naar een optreden gegaan met een groep vrienden. Ik was zo blij om met andere muzikanten rond te hangen. Tijdens het aftershow-feestje begon ik te spreken met een oudere man die in de band zat. Hij was de gitarist en hij leek me aardig te vinden, ik voelde me gevleid”, schrijft ze. Hij nodigde haar vervolgens uit om naar zijn appartement te gaan. “Ik vertelde hem dat ik geschiedenis studeerde en hij vroeg of ik bij hem naar zijn geschiedenisboeken wilde gaan kijken omdat hij zelf geschiedenis had gestudeerd. Waarschijnlijk de slechtste openingszin ter wereld maar ik ging mee.”

De twee begonnen daar te zoenen. “En voor ik het wist lagen we op zijn bed en trok hij mijn slip uit. Ik hoorde mezelf ‘nee’ en ‘ik wil niet’ zeggen, maar het maakte geen verschil. Hij luisterde niet en had seks met me. Ik schaamde me zo hard. Dit is hoe ik mijn maagdelijkheid verloren ben. Ik voelde me zo stom. Toen het voorbij was, lag ik op het bed en voelde ik me vreemd. Ik probeerde te verwerken wat er gebeurd was. Ik viel net als hem uiteindelijk in slaap niet wetende hoe ik thuis moest geraken. Maar al snel werd ik terug wakker. Ik werd boos en raapte mijn kleren op terwijl ik tegen mezelf zei: Ik zei neen. Toen hij de kamer binnenkwam zei hij: ‘Ik had niet gedacht dat je hier nog zou zijn’. Ik voelde me weer dom want ik wist niet dat ik had moeten vertrekken”, schrijft ze.

Volgens de zangeres zorgde de periode waarin het gebeurde ervoor dat ze niet wist hoe ze zich moest voelen. “Destijds had verkrachting niet te maken met toestemming, het werd enkel geassocieerd met agressie. Niemand had me vastgebonden of geschreeuwd zodat ik zou gehoorzamen, dus waarom voelde ik me zo?”

De reden Ellis-Braxton nu toch met haar verhaal naar buiten komt is omdat ze wil aantonen dat er een dunne lijn is tussen goed en kwaad. “Ik ben nu een moeder van vijf jonge mannen en ik heb hen vrij snel geleerd over het concept van wederzijdse toestemming. Ik denk dat het ook kan helpen om eerlijk en moedig te zijn. Want erover spreken kan ons allemaal helpen.”

(lto)