Een uit de hand gelopen ruzie of wraak op liefdesrivaal: “Ik heb uitgehaald met een mes. Erna zag ik allemaal bloed”

Dimitri Gorris zei dat hij veel spijt had van wat er gebeurd is. Hij durfde de familie van slachtoffer Bart Teichmann niet aan te kijken. 

Dimitri Gorris zei dat hij veel spijt had van wat er gebeurd is. Hij durfde de familie van slachtoffer Bart Teichmann niet aan te kijken. © Patrick De Roo

Niel/Antwerpen -

Hoe is de ruzie ontstaan waarbij Bart Teichmann in juli 2018 om het leven kwam? Heeft Dimitri Gorris zijn liefdesrivaal vermoord of was het een uit de hand gelopen ruzie? Deze week moet de assisenjury het antwoord vinden op die vragen. Dimitri Gorris zelf houdt vol dat hij Bart Teichmann nooit dood wilde. “Hij sloeg mij eerst twee keer, in een reactie haalde ik uit met een mes.”

Maaike Floor

Bart Teichmann werd doodgestoken in het huis van Sandra, een ex-vriendin van Dimitri Gorris. Na een relatie van zeven maanden waren ze enkele weken eerder uit elkaar gegaan. Sandra had een klacht ingediend tegen Dimitri omdat hij haar handtas zou hebben gestolen. “Ik heb dat nooit gedaan”, vertelde hij maandag. “We zouden op 16 juli naar de politie gaan en dan zou zij die klacht intrekken. Omdat er een vriendin bij haar was, wilde ze niet gaan. Ik was niet goedgezind. Ik heb daar wat Red Bulls en wodka gedronken. Ik wilde naar huis gaan maar zij zei: blijf nog even.”

Voorzitter Valerie Fontaine: “Sandra zegt daar iets anders over.”

Dimitri Gorris(geïrriteerd): “Zij zegt zo veel, ik zeg dit. Op een bepaald moment kwam er een grijze auto aan, dat was Bart. Ik heb vroeger nog met hem samengewerkt in de stellingbouw. Het deed de ronde dat Bart verliefd was op Sandra. Hij kon het niet verkroppen dat ik daar was. Hij wou snuiven en ik werd boos omdat er kinderen in huis waren. Ik zei dat ze dat dan maar in de badkamer of in de keuken moesten doen. Op een bepaald moment zei hij: ik gooi je door het raam en ik maak je kapot. Ik deed de gordijnen open en zei: begin er dan maar aan. Bart deed niks en dan ben ik weer gaan zitten. Toen ik rechtstond om in de keuken iets te drinken te halen, stond hij ineens voor mij. Hij is heel groot. Ik kreeg eerst links een slag in mijn gezicht met een stomp voorwerp, een aansteker of zo, en daarna nog een tweede slag rechts. Ik weet niet wat er met mijn hersenen gebeurde, maar ik raakte in paniek. Ik heb uitgehaald met een mes, zo’n Zwitsers zakmes. Eén keer. Erna zag ik plots allemaal bloed.”

Voorzitter: “Bent u dat mes gaan halen of zat het in uw zak?”

Dimitri Gorris: “Ik ben niks gaan halen, dat mes zat in mijn zak. Ik had dat altijd bij me om de vijzen van mijn bromfiets aan te draaien, anders viel die stil.”

Voorzitter: “Hebt u het mes dan eerst opengeplooid?”

Dimitri Gorris: “Ik weet niet hoe het is opengegaan. Ik was in paniek, in shock. Hij verloor veel bloed. Ik wou helpen, maar dat mocht niet van Sandra. Ze riep dat we buiten moesten gaan. Ze zei: als ge nu vertrekt, kan het nog goedkomen tussen ons. Bart is eerst naar buiten gegaan, ik vijf minuutjes later. Sandra en haar vriendin zouden de ambulance bellen, maar achteraf heb ik gehoord dat dat nooit gebeurd is. Ik ben vertrokken met de brommer, ik heb Bart gezien maar ik ben niet gestopt.”

Voorzitter: “Getuigen zeggen van wel.”

Dimitri Gorris: “Nee, ik ben doorgereden richting Hemiksem, naar mijn moeder. Ze was niet thuis, ik ben over de garagepoort heen geklommen omdat ik mijn trui wou wegdoen. Ik was in paniek, ik wilde mijn familie nog zien voor ik de gevangenis in zou gaan. Ik had mijn moeder en mijn zus nog aan de lijn gekregen, via de telefoon van de buurvrouw, en afgesproken dat ze kleren zouden komen brengen naar een café in Hoboken. Daarna zou ik me gaan aangeven.”

Voorzitter: “Waarom moest u dan van kleren veranderen als u zich toch zou aangeven?”

Dimitri Gorris: “Ik kon toch moeilijk met kleren vol bloed over straat wandelen? Dan zouden andere politieagenten mij misschien al oppakken.”

Voorzitter: “Hebt u na de feiten nog gevraagd naar de toestand van Bart?”

Dimitri Gorris: “Ik heb niks anders gedaan. Ik ga ermee slapen en ik word ermee wakker. Ik droom er constant over, het had nooit mogen gebeuren. Ik vind het heel erg voor de familie van Bart.”

“De familie zit daar”, zei de voorzitter, waarbij ze een teken deed in de richting van de ouders en broer en zus van het slachtoffer, die in de rechtszaal de zaak volgen. Gorris: “Ik vind het erg om naar hen te kijken, ik voel me daar lastig bij.” Dimitri Gorris liet zijn advocate ook nog een brief voorlezen waarin hij zijn spijt betuigde over wat er gebeurd was en zijn excuses aanbood. De brief sloot af met “sorry voor alles”.

De voorzitter polste nog naar een Facebookbericht dat hij vlak voor de fatale steekpartij aan een vriendin had gestuurd. “Weet u dat nog?”, vroeg ze. Hij knikte. “Dat was in een opwelling, maar ik wil dat niet herhalen.” De jury had het al gehoord toen de akte van beschuldiging werd voorgelezen: ‘Ben iet bij Sandra en diene Bart grote mond ik ga ni wa volk hale ze en hopla stamp die dood’.

Dinsdag getuigen onder anderen Sandra en de vriendin die bij haar was. Zij werden in april 2019 veroordeeld voor schuldig verzuim. Volgens het parket waren de overlevingskansen van het slachtoffer groter geweest als ze hem hadden geholpen. Maar ze waren vooral druk in de weer met het wegpoetsen van de bloedsporen. Ze kregen allebei een jaar cel met uitstel. Dinsdag komen ze de assisenjury dus nog eens vertellen wat er die dag allemaal is gebeurd.

Assisen Antwerpen

Beschuldigde: Dimitri Gorris (35)

Beschuldiging: Moord

Slachtoffer: Bart Teichmann (38)

Plaats: Boomsestraat in Niel

Datum: 16 juli 2018

LEES OOK

Nu in het nieuws