Jolien D’hoore neemt in Parijs-Roubaix afscheid met enkele uitschuivers: “Dit was echt de hel”

 

 ©  BELGA

Stiekem hoopte Jolien D’hoore nog eens sterk uit te halen in de allerlaatste wedstrijd van haar carrière maar de aalgladde kasseien in Parijs-Roubaix beslisten er anders over. “Ik wou absoluut niet afstappen in mijn laatste koers” klonk het lichtjes emotioneel na afloop.

Geert Stevens

“Het begon al niet goed in de plaatselijke ronde toen ik een eerste keer ten val kwam. Ik diende zelfs van schoenen te wisselen en toen ik goed en wel terug op de fiets zat, diende zich de eerste kasseistrook aan. Het was het moment waarop Lizzie Deignan aanging. Ik zat in derde positie maar vond het veel te vroeg om mee te gaan. Ze zal zich wel opblazen dacht ik. Maar dat was dus niet zo. Op haar zege valt niets op te merken. Echt grote klasse om op zo’n overheersende manier te winnen”. Jolien D’hoore nestelde zich in de eerste groep maar op de vierde strook ging het opnieuw mis. “Het was eigenlijk te glad om nog recht te kunnen blijven. Ik lag er opnieuw bij en ik voelde bovendien pijn aan de knie. En mijn schoenen waren weer kapot. Het was echt de hel. Of het eigenlijk niet te gevaarlijk was? Och, in deze koers hoort dat er gewoon bij. Als je start weet je dat zo’n dingen je hier te wachten staan” aldus de meervoudige Belgische kampioene die absoluut van geen wijken wou weten. “Na een dik uur koers wist ik al dat ik geen hoofdrol zou spelen. Het was mentaal even moeilijk omdat ik me het aanvankelijk wel anders voorstelde maar ik wou absoluut niet afstappen in mijn laatste koers. De piste in Roubaix moest en zou ik halen al speelde het voor mij geen rol op hoeveel minuten ik zou finishen. Dat was bijzaak”. Jolien D’hoore bolde uiteindelijk, net als een veertigtal anderen, buiten de tijdslimiet aan, dit op meer dan een kwartier na Lizzie Deignan.

“In de laatste kilometer heb ik nog een beetje proberen te genieten. Zo van, dit is nu echt het einde. Nu kan mijn andere leven beginnen”. Maar spijt dat de Oost-Vlaamse de voorbije weken en maanden nog vele opofferingen heeft gedaan om door te gaan tot en met Parijs-Roubaix heeft ze niet. “Ik ben heel blij dat ik erbij was in deze eerste editie want dit is toch wel een speciaal moment voor het vrouwenwielrennen. Deze eerste editie was mijn laatste koers. In beide gevallen voer voor de geschiedenisboeken”

LEES OOK

Nu in het nieuws