PRAKTISCHE GIDS. Alles wat u moet weten over de Ronde van Lombardije, de in België onterecht miskende, maar bewogen klassieker

De Ronde van Lombardije: knappe overwinningen van Fuglsang of Gilbert, maar ook horrorcrashes van Evenepoel en Bakelants.  

De Ronde van Lombardije: knappe overwinningen van Fuglsang of Gilbert, maar ook horrorcrashes van Evenepoel en Bakelants.  ©  belga,kramon

De Ronde van Lombardije is in België bij het grote publiek misschien wat miskend, maar is en blijft terecht één van de vijf grote Monumenten in de koers. Het parcours wijzigde al tig keren maar de lastigheid bleef een constante met telkens vele lange beklimmingen, maar ook korte en steile helling(en) in volle finale. Op het palmares staan héél wat grote namen, met vooral punchers maar ook echte klimmers. Alles wat u moet weten over ‘de koers van de vallende bladeren’.

Michiel Verheirstraeten

Wanneer? zaterdag 9 oktober 2021

Afstand: 239 kilometer

Start: om 10u20 in Como

Aankomst: omstreeks 17u in Bergamo

Belangrijkste passages: Roncola (omstreeks 13u), Zambla Alta (15u15), Passo di Ganda (16u15) en Colle Aperto (16u55)

Waar kan ik het volgen? van start tot finish op sportwereld.be, vanaf 13u35 op VTM

Rijke geschiedenis

De Ronde van Lombardije behoort tot de vijf Monumenten van de koers, een prestigieus lijstje dat in de koers wordt aanzien als het allerhoogste in het eendagswerk behouden het WK. Naast ‘Il Lombardia’ kregen ook Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik die titel. Zij hebben die internationale erkenning te danken aan hun rijke traditie, hun unieke parcours en hun aantrekkingskracht voor het publiek.

De Ronde van Lombardije is een eendaagse wielerklassieker die ieder najaar wordt verreden in en rond de regio Lombardije in Noord-Italië, boven Milaan en aan de voet van de Alpen. Omdat de wedstrijd plaatsvindt aan het eind van het wielerseizoen, wordt hij ook wel “de koers van de vallende bladeren” genoemd. Het is echter niét de laatste koers van het jaar: die eer valt een dag later Parijs-Tours te beurt.

Wisselend parcours

In 1905 werd de koers voor het eerst verreden onder de naam Milaan-Milaan, vanaf 1907 was de Ronde van Lombardije officieel geboren. De start- en aankomstplaats is in de loop der jaren echter constant veranderd. Vanaf eind jaren 90 tot begin 2000 lag de finish in Bergamo, met het startschot in Varese, Cantu of Como. Vanaf 2004 tot 2010 werd Como de aankomstplaats en van 2011 tot 213 kwamen de renners aan in Lecco.

Sinds 2014 zijn Como en Bergamo de twee steden waar het om draait, met bijna om beurten als start-en finishplaats. Voor het eerst sinds 2016 wordt er nu niet van Bergamo naar Como gereden, maar wel omgekeerd. Kan u nog volgen? Dit staat er dit jaar op het programma:

De renners moeten achtereenvolgens de Roncola (9,4 km aan 6,6%), de Berbenno (6,8 km aan 4,6%), de Dosenna (11 km aan 6,2%) en de Zambla Alta (9,5 km aan 3,5%) over. Het slotakkoord is compleet nieuw. Op 40 kilometer van de finish wacht een ultieme scherprechter: de Passo di Ganda, een col van meer dan 9 kilometer aan 7,3%, met uitschieters tot 15%. Deze lange klim is de laatste kans voor de echte klimmers om de punchers overboord te gooien.Want zelfs dan is het nog niet gedaan: in de finale wacht immers nog de Colle Aperto, een kasseiklimmetje van 1,2 kilometer lang, waarvan de top ligt op dik 3 kilometer van de finish, met een gemiddelde stijgingspercentage van 7,9 procent en piekjes tot 12 procent. De perfecte springplank voor punchers die de Passo di Ganda wisten te overleven... Alles over het parcours: veel klimmen, start en aankomst gewisseld en zonder Remco-afdaling

Zo was het vorig jaar: een bewogen editie...

Jakob Fuglsang won in 2020 met de Ronde van Lombardije zijn tweede Monument, nadat hij eerder in 2019 ook al Luik-Bastenaken-Luik op zijn naam schreef.

Deceuninck - Quick-Step controleerde de koers, onder meer met een ijzersterke Dries Devenyns in dienst van Remco Evenepoel. Op de Muro di Sormano werd de schifting stevig doorgevoerd: Evenepoel, Fuglsang, Ciccone, Nibali, Vlasov en Bennett kwamen als eersten boven, maar in de afdaling ging het mis voor onze landgenoot en topfavoriet bij uitstek Evenepoel. Hij crashte zwaar door op een muurtje te botsen en het ravijn in te vallen.

Op de Civiglio trok een flitsende Fuglsang in de aanval. Bennett volgde vlot, Vlasov kon profiteren van het doorzakken van het drietal van Trek-Segafredo (Nibali, Mollema en Ciccone) en haakte zijn wagonnetje aan. De beloftevolle Rus kraakte pas op de San Fermo Battaglia, de laatste klim van de dag. Daar trok Bennett tot tweemaal toe door. Maar bij zijn tweede poging kreeg de Nieuw-Zeelander het deksel op de neus. Fuglsang ‘poefte’ weg en dook de afdaling in met een geruststellende voorsprong. De Deen van Astana kwam alleen aan in Como.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

De eerste Belg was Ben Hermans met een mooie negende stek, net voor Mathieu van der Poel die bij zijn debuut alweer verbaasde met een plek in de top tien.

Maar 2020 was dus vooral een bewogen editie, met de val van Evenepoel maar in de slotkilometers liep het nog eens mis toen een auto op het parcours ook nog Max Schachmannn aanreed...

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

George Bennett (Jumbo-Visma) en Aleksandr Vlasov (Astana) mochten mee op het podium.

Ook huiveringwekkende crashes van De Plus en Bakelants

Remco Evenepoel is niet de eerste landgenoot die kennismaakte met de gevaren van de Sormano. In de editie van de Ronde van Lombardije 2017 belandden Jan Bakelants en Laurens De Plus allebei in het ravijn. De Plus brak zijn rechterbeen, Bakelants zeven ribben en vier ruggenwervels. Een derde slachtoffer, Simone Petilli, brak zijn sleutelbeen, schouderblad, borstwervel en achterhoofdsbeen.

Ook dit jaar aan favorieten geen gebrek

Een plek op het einde van de kalender heeft voor- en nadelen. Heel wat toppers kunnen zich na een slopend seizoen niet meer opladen voor deze zware koers. Zoek in de deelnemerslijst dus niet naar namen als Wout van Aert of Mathieu van der Poel. Ook titelverdediger Fuglsang is er deze keer niet bij: de 36-jarige Deen kwam tijdens de eerste etappe van de Benelux Tour ten val en werd geopereerd aan het linkersleutelbeen.

Maar er zijn nog genoeg favorieten die nog één keer willen knallen. Deceuninck-Quick Step heeft wat recht te zetten na een tegenvallende Roubaix en zakt zowaar met drie kopmannen af naar Italië: Julian Alaphilippe wil in zijn nieuwe regenboogtrui graag die ene Italiaanse topklassieker wil winnen die hij nog niet won, Remco Evenepoel verkeert in een grandioze vorm en wil schitteren in de wedstrijd die hem zoveel ellende bezorgde en ook de Portugees Almeida is in prima doen. Hoe dat trio op één lijn zal en kan blijven in de koers? “We gaan eerlijk tegen mekaar moeten zijn.”

De concurrentie voor The Wolfpack is echter niet min. Meesterdaler Vincenzo Nibali vindt er een terrein dat hem op het lijf geschreven is en schreef de klassieker al twee keer op zijn naam (2015 en 2017). Met Bauke Mollema (2019), Thibaut Pinot (2018) Esteban Chaves (2016) en Daniel Martin (2014) staan maar liefst nog vier ex-winnnaars aan de start.

De grootste tegenstand mag (zoals wel vaker dezer dagen) echter verwacht worden uit Slovenië met toppers Primoz Roglic en Tadej Pogacar die overal willen koersen. Voeg daar nog mannen als de Yates-broertjes, Sergio Higuita en Benoit Cosnefroy aan toe en het belooft alweer een aantrekkelijke koers te worden. Bekijk hier de volledige deelnemerslijst!

Merckx, De Vlaeminck en Gilbert elk twee keer op erelijst

Twaalf keer stond een Belg er op het hoogste schavot: in 1917 was Philippe Thys de eerste, na hem volgden Rik Van Looy (1959), Emile Daems (1960), Herman Van Springel (1968), Jean-Pierre Monseré (1969), Eddy Merckx (1971, 1972), Roger De Vlaeminck (1974, 1976), Fons De Wolf (1980) en Philippe Gilbert (2009, 2010). Merckx kwam ook in 1973 als eerste over de streep, maar die overwinning werd hem enkele weken later ontnomen nadat hij positief testte op efedrine waardoor Felice Gimondi dat jaar op de erelijst prijkt.

 

 ©  BELGAIMAGE

De laatste 10 winnaars:

2011: Oliver Zaugg

2012: Joaquim Rodríguez

2013: Joaquim Rodríguez

2014: Daniel Martin

2015: Vincenzo Nibali

2016: Esteban Chaves

2017: Vincenzo Nibali

2018: Thibaut Pinot

2019: Bauke Mollema

2020: Jakob Fuglsang

Vallende bladeren, maar droog

Tot slot nog een kort woordje over het weer, dat in het verleden ook vaak bepalend was. Deze keer lijken de renners te worden gespaard: de weersvoorspellingen voor Bergamo geven droog herfstweer met opklaringen en temperaturen tot 15 graden. Een perfect koersweertje dus.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten