Skeletoni Kim Meylemans ziet wereldbeker als generale repetitie voor Winterspelen: “Zeg nooit nooit: goud in Peking en ik stop”

 

 ©  AFP

Vrijdag wordt de wereldbeker skeleton – de Formule 1 van het ijs, zoals Kim Meylemans (25) het zo mooi omschrijft – op gang geschoten. “Ik wil eindelijk vriendjes worden met de baan in Innsbruck.”

Jürgen Schrooten

“Ik nam het sleeën op de buik iets te letterlijk vandaag. Het is de eerste keer in de 11 jaar dat ik aan skeleton doe, dat dit me overkomt.” Dit berichtje, vergezeld van een video, postte Kim Meylemans woensdag op haar Instagram. Daarop is te zien hoe ze op training in Innsbruck in de start haar slee moet lossen en plat op haar buik over het ijs schuift. “Je moet met jezelf kunnen lachen, hè,” zegt The Little Belgian. “Het was een primeur. Een grappige primeur. Al had ik wel een excuus. De grooves, de startgroeven, lagen er heel slecht bij. Mijn slee ging uit die groeven en patat...”

Het Olympia Eiskanal in Innsbruck – waar de wereldbeker vrijdag begint – en Kim Meylemans, het is geen goed huwelijk. De Limburgse kwam er nooit verder dan een tiende plaats. Nergens deed ze slechter. “En dat is heel bizar, want Innsbruck is een echte ‘startersbaan’ en ik ben een van de betere starters. Toch ben ik geen beste vriendjes met die baan. Elk jaar loopt er wel iets mis. Daarom heb ik er de voorbije week nog een extra trainingsstage ingelast. Hopelijk kunnen we nu wel goede vriendjes worden.” (lacht)

Snelste tijd

Meylemans is heel tevreden over haar voorbereiding, waarin ze “zowel op fysiek als mentaal vlak nieuwe stappen heeft gezet”, beweert ze. Dat liet ze onlangs inderdaad zien tijdens een drie weken durende stage in het Chinese Yanqing, zo’n 80 kilometer buiten Peking. Op de Winterspelen vindt daar op 11 en 12 februari de skeletoncompetitie voor de vrouwen plaats. Tijdens een trainingswedstrijd met alle wereldtoppers zette Meylemans in de tweede run prompt de snelste tijd neer. Ook dat was een primeur. “Natuurlijk was ook ik verschoten. Al had ik op training al bijna dezelfde tijd geklokt. Maar dat in een race doen, is natuurlijk nog iets anders.”

Een groot verschil ook met haar eerste run, waarin ze pas... 21ste eindigde. “Peking is een heel technische en moeilijke baan. Vooral bocht 4 is een hel. In die eerste run mispakte ik me daar en zakte ik helemaal weg in de ranking. In de tweede run nam ik die bocht wél perfect. Weet je, zo’n baan is ideaal voor mij. Het materiaal is er minder doorslaggevend, het komt meer op stuurmanskunst aan. Ik kijk al uit naar de Spelen.”

Niet alleen die geweldige tweede run, ook haar verblijf in China was een voltreffer. “Een knappe baan, een prachtige omgeving en perfect ijs: ik weet nu al dat het geweldige Winterspelen zullen worden. Duizend keer mooier dan Pyeongchang (Zuid-Korea, red.) in 2018. Dat was grauw, grijs en ongezellig. Ik wou er toen geen dag langer blijven. Ik heb toen meer dan eens gehuild dat ik naar huis wou. Dat is me in China niet overkomen. Nochtans leefden we door de coronamaatregelen in een bubbel. Alle mensen uit de skeleton en bobslee in één groot resort. Best wel chill. Alleen spijtig dat ik de Muur alleen maar vanuit de bus heb gezien in plaats van er op te wandelen. Resort, bus, ijsbaan: verder kwamen we niet.”

 

 ©  Getty Images

Cortina d’Ampezzo

Maar eerst dus de Wereldbeker. En daarin is Meylemans vastberaden om mooie dingen te laten zien. De voorbije twee seizoen eindigde ze telkens zevende. “Dit seizoen wil ik beter doen”, klinkt het. Die Wereldbeker moet dan uitmonden in een glansprestatie op de Winterspelen. “Ik wil een olympisch diploma, top 8 dus. Ik ben onlangs in Peking vertrokken met de snelste tijd, dan mag je wel wat ambitie tonen, niet?”

Na de Spelen van 2018 twijfelde Meylemans even aan het vervolg van haar carrière. Die twijfel is nu helemaal weg. “Ik beleef weer enorm veel plezier aan mijn sport. Ik ga dan ook door tot de Spelen van 2026, in het Italiaanse Cortina d’Ampezzo. Tenzij ik goud pak in Peking. Dan stop ik op een hoogtepunt. (schaterlacht). “Of dat mogelijk is? Goh, dat lijkt me eerder een mission impossible. Voor een klein land als België is het heel moeilijk om tegen het materiaal en de financiële middelen van de toplanden op te boksen. Maar zeg nooit nooit.”

Dankzij de steun van het BOIC heeft Meylemans ook qua materiaal een grote stap voorwaarts kunnen zetten. “Ik werk nu samen met Snowstorm, een Duits wetenschappelijk instituut. We hebben allerlei testen gedaan, onder andere in een windtunnel. Dat heeft zeker geholpen. Ook in het hoofd. Na Pyeongchang (waar ze 14de eindigde, red.) had ik het gevoel dat ik er niet alles aan gedaan had. Nu wel. Ik start nu, binnen mijn budget, met het best mogelijke materiaal en de best mogelijke Kim aan het seizoen.”

Nu in het nieuws