PARCOURS BK VELDRIJDEN 2022. Middelkerke serveert een echte zandcross, zonder trappen of balkjes

Het BK veldrijden 2022 wordt op 8 en 9 januari gereden, op het militair domein van Lombardsijde in Middelkerke. De Belgische kampioen wordt een echte zandkliever, maar het natuurlijke parcours is veeleisender dan dat: de opeenstapeling van dat zand, de heuvels, de wind én de invloeden van eb en vloed maken het enorm zwaar.

Michiel Verheirstraeten

Wat? Belgisch kampioenschap veldrijden

Waar? Het Militair Domein Lombardsijde in Middelkerke

Wanneer? Zaterdag 8 en zondag 9 januari 2022

Programma:

Zaterdag: 10u: Vrouwen Nieuwelingen (30 min.), 11u: Vrouwen Junioren (30 min.), 13u45: Mannen Junioren (40 min.) en 15u15: Vrouwen Elite & U23 (50 min.)

Zondag: 10u: Mannen Nieuwelingen 1e jaars (30 min.), 11u: Mannen Nieuwelingen 2e jaars (30 min.), 13u45: Mannen U23 (50 min.) en 15u15: Mannen Elite (60 min.)

Waar kan ik het volgen? Telkens van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat op de live-verslaggeving van sportwereld.be, vanaf 13u30 op één.

Meer info: www.bkmiddelkerke.be

Zonder publiek

De Belgische kampioenschappen veldrijden vinden goed en wel plaats op zaterdag 8 en zondag 9 januari in Middelkerke. De tweedaagse zal toch kunnen doorgaan, zelfs zonder publiek. In normale omstandigheden werden voor dit evenement 20.000 toeschouwers verwacht over de twee dagen. De organisatie hoopt alsnog dat door het Overlegcomité opnieuw geschakeld wordt en er op veldritten toch nog toeschouwers welkom zullen zijn, al was het maar in beperkte mate. In afwachting blijven de voorziene publiekzones behouden op het parcours op het Militair Domein Lombardsijde in Middelkerke:

 ©  bkmiddelkerke.be

Jaarlijks wordt in Middelkerke ook de Noordzeecross gereden (die manche in de Superprestige werd de voorbije twee edities gewonnen door zandspecialist Laurens Sweeck) in en rond Sportpark De Krokodiel, maar voor dit BK werd gekozen het Militair Domein.

Het levert een veeleisend en natuurlijk parcours op, met per ronde maar liefst vier hellingen in de duinen en een passage op het strand langs de kuststrook. Géén bruggen of balkjes op een bijna volledig natuurlijk parcours, maar wel een hellende kasseistrook. “Het geeft het parcours een snuifje Parijs-Roubaix”, jubelde een fiere burgemeester Jean-Marie Dedecker bij de persvoorstelling. “Er wordt zelfs al gesproken over het mooiste parcours in jaren.”

Paul Herygers: “Opeenvolging van heuvels zal zijn tol eisen”

“Het wordt geen slachtpartij in de modder, maar een echte zandcross. Een echt kampioenschapsparcours”, weet ex-wereldkampioen Paul Herygers, adviseur en supervisor van dit BK. Herygers is als zandspecialist in zijn nopjes met het parcours dat zijn voormalige collega-veldrijder Bjorn Rondelez heeft uitgetekend.

“De renners moeten een aantal keer de met gras begroeide duinen beklimmen: de weersomstandigheden zullen hier bepalen of er vlot naar boven gereden kan worden of niet”, vervolgt de wereldkampioen van Koksijde in 1994. “Na de eerste materiaalpost volgt er een passage op het strand: de mooiste strook van het parcours. Hier kunnen de renners niet aan het zand ontsnappen en bij droog weer zal deze strook er heel lastig bij liggen.”

“Niet alleen het zand zal voor het verschil zorgen, maar ook de opeenvolging van heuvels – vier beklimmingen per ronde – zal zijn tol eisen. De grote favoriet is uiteraard Wout van Aert, maar op dit parcours kan Laurens Sweeck heel lang met hem in duel gaan. Ook Eli Iserbyt en Toon Aerts hebben in het zand stappen vooruit gezet.”

De cruciale zones:

De start: “De start is ruim genoeg om met acht man naast elkaar te sprinten naar die eerste heuvel, waar meteen alles achter elkaar wordt gezet”, stelt Herygers vast.

Triple van hellingen: “Meteen na de start wachten al snel drie hellingen: niet van de poes. De vraag is of er in het zand naar boven kan worden gereden of er moet worden gelopen: dat is zuiver van het weer afhankelijk. Maar het venijn zit in de staart met de derde en lastigste helling.”

Passage op het strand: Hoewel burgemeester Dedecker zo graag uitpakt met de kasseistrook, lijkt die niet van doorslaggevend belang. De passage op het strand, meteen nà de materiaalpost is dat wel. “Hier word je gewoon vrolijk van”, glundert Herygers. “Dit is een heel lastig stuk met een duik naar beneden: het mooiste stuk van de omloop.” De wind én de invloeden van eb en vloed zullen hier bepalend zijn hoeveel er kan gefietst worden of er ook hier moeten worden gelopen. Hoe dan ook zal deze passage prachtige beelden opleveren, denk maar aan het WK in Oostende.

Vierde helling: Na het strand wachten opnieuw de duinen, met onder meer de vierde en laatste helling. “Het laatste stukje valt goed mee, maar door al die stukjes aan elkaar te ‘breien’ wordt dit toch een pittige cross”, besluit Herygers.

Bekijk hier de verkenning van Paul Herygers:

Droog of nat: een wereld van verschil

Het weer is wel vaker bepalend voor een parcours in het veldrijden, en dat is dit jaar niet anders. Hoe droger, hoe losser het zand en hoe moeilijker het wordt om erdoor te rijden. “De renners moeten een aantal keer de met gras begroeide duinen beklimmen: de weersomstandigheden zullen hier bepalen of er vlot naar boven gereden kan worden of niet”, weet Herygers. “Bij droog weer zal ook de kuststrook op het strand er heel lastig bij liggen.”

Sleutel is: wie het minste in het zand blijft steken, wint. De boodschap is net vóór een zandstrook even recupereren, eenmaal in het zand mag je je snelheid niet verliezen. “Rij je te traag, dan zit je vast”, verwoordde zandspecialist Erwin Vervecken het. “De eerste meters rij je zo ver mogelijk zonder te trappen. Op het moment dat je snelheid verliest, trap je bij en zet je kracht. Máár: zonder krampachtig te duwen. De fiets moet zichzelf sturen in de sporen. Hoe meer je wringt, hoe moeilijker je het maakt.”

In het zand moet je ook sporen kiezen. Probleem: die sporen verplaatsen zich voortdurend. “Wat de ene ronde nog de ideale lijn was, kan de volgende een valkuil zijn. Maar eigenlijk is het een beetje gokken, want in het zand weet je nooit zeker waar je zal eindigen. Vooral in de eerste ronden moeten die sporen nog gevormd worden en dat is een enorm lastige karwei. Daar verspil je veel kracht en energie mee. De boodschap in de eerste ronden is dus: níet op kop rijden. In derde of vierde positie kom je veel makkelijker door het zand.”

Uiteraard heeft dit alles ook gevolgen op de materiaalkeuze. Hoe zwaarder het bandenprofiel, hoe meer je in het zand graaft. Het weer van de dag zal dan ook hier bepalen wat de juiste keuze is, al zijn er tegenwoordig genoeg specifieke zandtubes. De materiaalpost is in zandcrossen doorgaans ook niet van doorslaggevend belang: zand is een fijne korrel, die overal door zakt en in tegenstelling tot modder niet aan je schoenen of versnellingsapparaat blijft plakken.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten