Wereldkampioen marathonfietsen Jef ‘Jefke’ Moris (82) komt zichzelf tegen in De Kringwinkel

Jefke Moris poseert met het Kringwinkel-plaatje bij zijn trofeeënkast. Naast een klassebak op de fiets was hij ook turner en een goeie loper.

Jefke Moris poseert met het Kringwinkel-plaatje bij zijn trofeeënkast. Naast een klassebak op de fiets was hij ook turner en een goeie loper. © Kristof Van Rompaey

Heist-op-den-Berg -

Wat je al niet terugvindt in De Kringwinkel. Wereldkampioen marathonfietsen Jef ‘Jefke’ Moris (82) uit Heist-op-den-Berg kwam er zichzelf tegen. Niet letterlijk, maar op het hoesje van een vinylsingletje dat naar aanleiding van zijn wereldtitel in 1979 werd opgenomen. Hij fietste toen 5.130 kilometer in negen dagen tijd, zonder te slapen. Hij deed dat in Pijpelheide (Heist-op-den-Berg) op een omloop van amper 3, 375 kilometer lang. “Achteraf heb ik zelfs nog tot ‘s nachts mee gefeest”, herinnert hij zich.

Kristof Van Rompaey

“Te laat begonnen”, zo vat Jefke Moris zijn sportcarrière samen. “Op mijn veertien jaar werkte ik al als stukadoor. Op mijn zeventiende ben ik pas begonnen met turnen. Je rug is daar dan eigenlijk al te stijf voor. Maar de omstandigheden lieten het niet anders toe. Mijn vader overleed en mijn moeder trok als weduwe niet veel pensioen. Een koersfiets kopen, zat er als jonge gast dus niet in. Ik had gewoon de middelen niet.”

Op zijn veertiende begon Jefke Moris al te werken. Met turnen begon hij enkele jaren later, toen hij zeventien jaar was.

Op zijn veertiende begon Jefke Moris al te werken. Met turnen begon hij enkele jaren later, toen hij zeventien jaar was. © rr

Pas toen hij 33 jaar was, investeerde Jefke toch in een deftige racefiets. “Bij de wielertoeristen van T.C. Nete uit Berlaar heb ik toen toch straffe stoten uitgehaald”, mijmert hij. “Ik reed er alle grote proeven mee tot duizend kilometer. Ik had best wel aanleg voor die lange afstanden. Ooit ben ik zelfs in mijn eentje naar Lourdes gereden. Op de terugweg maakte ik nog een ommetje langs de Tourmalet en bolde zo recht terug naar huis in Heist. Pas op, dat was toen met een toeristenfiets van toch wel zo‘n twaalf kilo.”

Eén been

Met de club reed Jefke nog eens naar Lourdes. “Ik heb veel fietsreizen gemaakt”, zegt hij. “Je mag toch rekenen dat ik zo‘n 140 fameuze cols heb gedaan. En dat zijn geen colletjes zoals in de Ardennen hé. Toen ik 52 jaar was, reed ik nog met 16 à 17 per uur naar omhoog. Maar ik heb nog zwaar mannen gezien hoor, zoals een coureur met één been die de Mont Ventoux opreed met een aangepaste fiets. Daar sta je dan toch wel even van te kijken.”

Jefke Moris toont zijn trofee na zijn marathonprestatie.

Jefke Moris toont zijn trofee na zijn marathonprestatie. © rr

Jefke heeft nooit gewone koerswedstrijden gereden. “Werken en koersen gaan niet samen”, stelt hij. “Met wat lichter werk kon je dat misschien nog combineren, maar niet met een job als stukadoor. Als je ouders goed bemiddeld waren, dan kon je in die tijd al wat makkelijker zo‘n droom nastreven. Maar voor het grote geld moest je het niet doen. Ik verdiende met mijn job al bijna zo veel als de beste meesterknecht. Nu ligt dat natuurlijk anders.”

Spurtje trekken

Hoe Jefke dan ooit aan zijn recordpoging begon? “Toen ik 35 jaar was, reed ik 1.800 kilometer in drie dagen. Het jaar erop deed ik er 2.400 in vier dagen, nog een jaar later 2.900 in vijf dagen. Via dik 4.000 kilometer in zeven dagen ben ik uiteindelijk beland bij 5.130 kilometer in negen dagen. Dat gebeurde op een omloop van 3, 375 kilometer in Pijpelheide met vier bochten erin. Voor mij reed een auto. De bijrijder moest mijn rondetijden nauwgezet bijhouden in een logboek. Dat werd dan geregeld heel stipt gecontroleerd door een deurwaarder. Tijdens de eerste dagen dook hij een paar keer heel onverwachts en onaangekondigd op, maar op den duur zag hij ook wel dat ik eerlijk aan het rijden was.”

De buren onthaalden Jefke destijds als een echte sportheld. En terecht, na een rit van liefst 5.130 kilometer.

De buren onthaalden Jefke destijds als een echte sportheld. En terecht, na een rit van liefst 5.130 kilometer. © rr

Hoe een mens het zo lang kan volhouden op een fiets, nota bene zonder te slapen? “Van nature ben ik al geen slaper”, zegt Jefke met een glimlach. “Mijn strategie tijdens de rit was: vier uur fietsen en een halfuur pauzeren. Ik werd dan goed verzorgd, at een paar boterhammen en ging met mijn achterwerk in koud water zitten. In mijn koersbroek werd levertraan gesmeerd. Nog een strategie: als ik even begon te knikkebollen op de fiets, dan trok ik 200 of 300 meter lang een keihard spurtje. Daar leefde ik dan weer even van op.”

Geen dammer

Jefke leverde tijdens zijn carrière niet alleen straffe prestaties op de fiets. Hij was ook een talentvol loper en kroonde zich zelfs tot provinciaal kampioen bij de veteranen. Het lopen gaf hij op na een knieoperatie, maar aan zijn fiets blijft hij verknocht. “Ik rijd jaarlijks nog een kleine 12.000 kilometer”, zegt hij. “Als het weer tegenzit, dan pak ik mijn gewone fiets, anders spring ik op de koersfiets. Tja, zo heeft iedereen zijn ding. Mijn broer heeft me al een paar keer warm proberen te maken om te dammen, maar dat is echt niks voor mij. Dan zeg ik: ‘Pak jij anders mijn koersfiets eens?’ Dat doet hij toch ook niet.”

Jefke met zijn plaatje in de  Kringwinkel van Heist-op-den-Berg.

Jefke met zijn plaatje in de Kringwinkel van Heist-op-den-Berg. © Kringwinkel Zuiderkempen

En het plaatje Jefke Moris is Wereldkampioen dat Jefke terugvond in De Kringwinkel, hoe zit het daarmee? “Het is toen gemaakt door Moustache and The Criminal Gamblers”, vertelt hij. “Moustache had in die tijd een bekende dancing in Pijpelheide. Van het plaatje zijn er 1.000 stuks geperst. Ik kreeg er daar tien van. De andere 990 zijn allemaal in de dancing verkocht.” Leuk om te weten: het plaatje is uitgebracht bij het Heistse plantenlabel Monopole en werd opgenomen in de Heistse Tamara King Studio’s.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Sportnieuws uit Heist-op-den-Berg