Anette (60) en Natascha (47) vinden geen huis, ook al betalen ze netjes de huur: “Omdat we lesbisch zijn? Of door onze naam?”

“We hebben al dertig woningen bezocht. Telkens worden we afgescheept”,  zegt Natascha Rengucci. 

“We hebben al dertig woningen bezocht. Telkens worden we afgescheept”, zegt Natascha Rengucci. © Dick Demey

Vijf maanden al zoeken Natascha (47) en Anette (60) Rengucci een nieuwe huurwoning. Overal worden ze afgescheept. “Is het omdat we iets mankeren? Of lesbisch zijn? Of vallen ze over onze vreemde naam?”

Gunter Willekens

Het huidige huurcontract van Natascha en Anette werd enkele maanden geleden opgezegd door hun verhuurder. De woning wordt afgebroken. De twee dames kampen met ernstige gezondheidsproblemen. Ze zijn immers allebei kankerpatiënten, maar lijden ook aan artrose, de longziekte copd en kampen met psychische klachten. Hierdoor zijn ze niet in staat om heel intensief naar een andere woning te zoeken. Toch doen ze wat ze kunnen. “De afgelopen weken hebben we 25 à 30 woningen bezocht. Aanvankelijk concentreerden we ons op Hamont, maar we hebben ons zoekgebied moeten uitbreiden naar Bocholt, Peer en Lommel. Want overal worden we afgescheept. Een reden krijgen we niet. Soms zeggen ze dat ze al andere huurders hebben.”

Inkomen

De twee dames vragen zich af waarom hun zoektocht zo moeilijk is. “Is het omdat we lesbisch zijn? Invalide? Omdat we vreemde achternamen hebben? Mensen vragen ons wel eens of we de huur wel kunnen betalen. Maar daar hebben we nog nooit problemen mee gehad. We betalen nu 675 euro en hebben altijd netjes betaald”, klinkt het vastberaden.

Bij een immokantoor kregen ze te horen dat hun gezamenlijk inkomen vrij laag is. “Maar voor een sociale woning is ons inkomen dan weer aan de hoge kant. We staan sinds twee jaar wel op een wachtlijst van de huisvestingsmaatschappij. Maar in al die tijd zijn we hooguit een plekje opgeschoven.”

Geen trappen

De burgemeester en het OCMW van Hamont-Achel raadden de dames aan om te blijven zoeken. “Of anders is er nog de daklozenopvang in Hasselt, hoorden we daar.” Er is nochtans geen tekort aan huurwoningen in Hamont-Achel. “Integendeel”, zegt burgemeester Rik Rijckers. “Er is zelfs redelijk wat leegstand. Wel zijn de prijzen aan de hoge kant. Wat de zoektocht van de dames wel bemoeilijkt, is dat ze graag alles op het gelijkvloers hebben, geen trappen. Dat soort woningen is niet zo makkelijk te vinden.”

Klein dorp

Toch hoeven Natascha en Anette niet te vrezen dat ze op straat zullen belanden. “Het OCMW van Hamont beschikt over een doorgangshuis, waar gezinnen worden opgevangen als ze door een noodsituatie zonder onderdak zitten”, verzekert Bèr van de Schans, schepen van Sociale Zaken. “Het verblijf in die woning is in regel wel beperkt tot een maand. Daarna zouden ze toch bij de sociale huisvestingsmaatschappij terecht moeten kunnen.” Dat bevestigt huisvestingsmaatschappij Kempisch Tehuis. “Als een gezin effectief zonder woning zit, dan kan het OCMW een aanvraag indienen op basis waarvan onze raad van bestuur uitzonderlijk kan beslissen om een woning toe te wijzen”, legt Stefanie Gielen uit. “Wij hebben woningen. Maar de wachtlijst groeit voortdurend aan. Eind 2020 waren er 3.500 kandidaat-huurders bij Kempisch Tehuis. Inmiddels tellen de tien gemeenten van ons werkingsgebied, al ongeveer 4.000 kandidaat-huurders. Dat is dus een klein dorp dat wacht op een sociale woning.”

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten