Australian Open-finaliste Danielle Collins herstelde nog maar pas van zware operatie: “De pijn was soms beangstigend”

 

 ©  AP

Tegen Elise Mertens had Danielle Collins bijna drie uur nodig om de kwartfinales van de Australian te bereiken. Intussen staat de Amerikaanse (WTA 30) in de finale, straf als je weet dat ze in het voorjaar een zware operatie onderging.

Vincent Van Genechten

LEES OOK. Twee ‘vluggertjes’: Ashleigh Barty na alweer een dominante match én stormram Danielle Collins naar finale Australian Open

Collins haalde het in de Rod Laver Arena na een uur en achttien minuten met 6-4 en 6-1 van de Poolse Iga Swiatek (WTA 9). Zaterdag speelt de Amerikaanse om de eindzege tegen de lokale favoriete en nummer 1 van de wereld Ashleigh Barty. Die zette in de eerste halve finale de Amerikaanse Madison Keys (WTA 51) opzij met 6-1 en 6-3.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Voor Collins wordt het haar eerste finale op een grandslamtoernooi. In 2019 haalde de 28-jarige Amerikaanse bij haar debuut meteen de laatste vier op de Australian Open. Daarna haalde ze ook de kwartfinale op Roland Garros, maar toen 2021 om de hoek kwam piepen liep het mis voor ‘Danimal’.

Gedwongen operatie

Collins begon pijn te ervaren als gevolg van endometriose, een aandoening waarbij cellen uit het baarmoederslijmvlies zich ook op andere plekken ontwikkelen.

“De slopende pijn die ik ervaarde tijdens mijn menstruatieperiodes als gevolg daarvan maakten het voor mij heel moeilijk om te functioneren”, aldus de Amerikaanse in een interview met de WTA. “Laat staan om tennis te spelen. Het was zonder twijfel de ergste pijn die ik ooit al gehad heb. Soms was het zelfs beangstigend.”

Tijdens de vorige Australian Open had ze er zelfs zoveel last van dat ze een dokter nodig had toen ze in elkaar stuikte van de pijn. Het zorgde er uiteindelijk voor dat Collins in april voor een spoedoperatie koos. Daarbij werden vier afzonderlijke incisies in haar buikstreek gemaakt en “een cyste zo groot als een tennisbal” uit een van haar eierstokken gehaald.

 

 ©  ISOPIX

Comeback

Het duurde twee maanden vooraleer Collins opnieuw een wedstrijd speelde, meer bepaald op Roland Garros. Ze haalde echter meteen de derde ronde en niet veel later won ze haar eerste twee WTA-titels, in Palermo en San José.

“Ik heb voor het eerst sinds lang constant kunnen trainen. Sessies en workouts kunnen afwerken zonder pauze. Daarvoor moest ik altijd dealen met blessures en pijn”, aldus Collins, die al zeker naar een plek in de top tien op de wereldranglijst klimt. “Geweldig, toch? Sinds ik die operatie heb ondergaan, ben ik fysiek én mentaal veel sterker. Als je elke maand een week lang pijn hebt, dan ben je niet in een positie om toptennis te spelen. Nu dat ik dat wel kan, voel ik me enorm vereerd.”

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Opvallend is dat Collins nooit gaat zitten wanneer ze van kant wisselt, terwijl alle andere tennissers altijd even tijd nemen om te rusten. “Ik ga normaal gezien wel zitten, maar om de een of andere reden tikt de klok hier sneller dan elders”, aldus de Amerikaanse. “Ik weet niet hoe dat komt, misschien omdat het veld hier wat groter is. Ik heb gewoon geen tijd om te gaan zitten. Ik heb zelfs al staand geslapen sinds ik hier ben (lacht).”

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten