Daar is nummer vier! Dylan Groenewegen snelt opnieuw naar de zege in Veenendaal: “Ik had niet de beste benen”

Dylan Groenewegen heeft voor de vierde keer in zijn carrière de Veenendaal-Veenendaal Classic op zijn naam geschreven. De Nederlander van Team BikeExchange-Jayco troefde onze landgenoten Gerben Thijssen en Arnaud De Lie af in de sprint.

Jens Jacobs

Na een afwezigheid van twee jaar door corona, verwelkomde Veenendaal het peloton voor de 35ste editie van de Veenendaal-Veenendaal Classic. Met Arnaud De Lie, Jakub Mareczko, Gerben Thijssen, Sam Welsford en Dylan Groenewegen verschenen heel wat snelle mannen aan de start in Nederland. Vooral naar die laatste was het uitkijken. Met drie overwinningen mocht Groenewegen zich namelijk recordhouder noemen in Veenendaal. De Nederlander was dan ook gebrand op een vierde zege. Maar ook Arnaud De Lie wou dat er, voor het eerst sinds de zege van Yves Lampaert in 2014, een landgenoot het zegegebaar kon maken.

De Nederlanders hadden duidelijk zin om zich te tonen in eigen land. Met Rick Pluimers, Stijn Appel, Sven Burger en Tim Marsman zaten maar liefst vier Nederlanders in de vroege vlucht. Het viertal kreeg met Michael Garrison nog een vijfde metgezel. Het peloton zag weinig gevaar in de vlucht en liet begaan. Het vijftal zou weliswaar nooit de grote voorsprong krijgen waarop het gehoopt had. Meer dan vier minuten kregen de vluchters niet.

Koers ontploft door waaiers

De laatste jaren werd de koers in en rond Veenendaal telkens beslist door een sprint. Jumbo-Visma, dat zonder echte sprinter aan de start stond, had daar echter weinig oren naar en zette op 65km van de finish een waaier op poten. Het peloton verbrokkelde, maar de grote namen waren bij de pinken en nestelden zich in het wiel van de gele brigade.

Ook de drie heuvels die het peloton moest verteren op de lokale rondes brachten weinig spektakel. Toch was er even opschudding toen de kopgroep een signaal van een seingever negeerde en verder reed. Ook het peloton was zichtbaar verward en moest voet aan grond zetten. Veel veranderde er echter niet. De kopgroep kwam terug samen en ook het peloton trok zich zonder echt tijdverlies weer op gang. Op 11km van de streep was het sprookje van de vluchters voorbij. Het sein voor Jumbo-Visma om enkele aanvallen op poten te zetten. Maar bij elke aanval sprong er een renner van Lotto-Soudal op het wiel.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Sprinten dus. Daarin werd Gerben Thijssen perfect in stelling gebracht door zijn ploegmaats van Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux. Onze landgenoot ging sterk aan, maar moest al snel zijn meerdere erkennen in Dylan Groenewegen, die zonder al te veel problemen won. Voor Groenewegen is het al de vierde zege in Veenendaal. Arnaud De Lie mocht als derde mee op het podium.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Dylan Groenewegen blij met vierde zege in Veenendaal: “Ik had niet de beste benen”

“Het was behoorlijk hectisch”, pufte winnaar Dylan Groenewegen na de race. “Het was moeilijk om een trein op poten te zetten door het vele draaien en keren. Mijn ploeg hield me goed voorin en daarna heb ik me in het wiel van de mannen van Intermarché-Wanty-Gobert genesteld. Ik ben dan op 200m aangegaan en kon het houden tot aan de finish. Voor sommigen van de ploeg is het de eerste koers na de break. We hebben ook een jonge groep. Zij hebben het schitterend gedaan. Het was een goede sprint, ondanks dat ik niet de beste benen had.”

Gerben Thijssen (2de): “Verliezen van Groenewegen is geen schande”

“Als je hier tweede wordt achter zo’n grote kampioen, dan is dat zeker geen schande”, klonk het zichtbaar tevreden bij Gerben Thijssen. “De ploeg heeft me perfect gebracht. Ik maak misschien een klein foutje door iets te lang te wachten in de bocht. Maar tegen zo’n Dylan Groenewegen is er niet te veel te doen op dit moment. Maar oké, ik word toch tweede vandaag.

Thijssen komt na een zware blessure enkele jaren geleden stilaan terug boven water. “Het gaat goed de laatste tijd. Ik voel me echt goed in de ploeg. Er hangt ook echt een leuke sfeer. Iedereen is bevriend met elkaar. Als je ziet hoe zij op het einde door het vuur gaan voor mij, dat geeft me kippenvel. Ik moet ze ongelofelijk hard bedanken. Ik ben zo trots op hen. Het is echt een droom. Ik ben 2,5 jaar niet tot het uiterste kunnen gaan. Om dan terug met goede resultaten aan te knopen, dat doet deugd.”

Arnaud De Lie: “Een podium is altijd goed, maar we hadden op meer gehoopt”

“Ik ben tevreden. Een podium is altijd goed, maar we hadden wel op meer gehoopt. We kwamen iets te vroeg aan kop van het peloton. Daardoor miste ik in het slot een ploegmaat. Maar we hebben als team een goede wedstrijd gereden. Er kwamen in de laatste kilometers nog heel wat aanvallen. Dat maakte het zwaar. Ik heb geprobeerd het beste resultaat neer te zetten en dat was vandaag de derde plek. Het is niet zo slecht om derde te worden achter Groenewegen, die heel sterk was.”

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten