RECENSIE. ‘Amaryllis/Belladonna’ van Mary Halvorson: Gitariste in de ban van strijkkwartet ***

Op Amaryllis/Belladonna ligt de nadruk meer op de composities van Mary Halvorson dan op haar gitaarspel. 

Nu Mary Halvorson bij een gerenommeerde platenmaatschappij zit, brengt de New Yorkse gitariste ­meteen twee cd’s uit, die samenhoren als waren ze een ouderwetse dubbelelpee. De nadruk ligt dit keer op haar composities, meer dan op haar gitaarspel.

Peter De Backer

Amaryllis is een suite in zes delen voor een sextet, met toppers als trompettist Adam O’Farrill en trombonist Jacob Garchik, en de opvallend sterke bassist Nick ­Dunston. Opener Night shift is meteen het sterkste nummer, met die vibrafoon van Patricia Brennan die de muziek een lichtheid geeft, en dat zo typische gitaar­geluid van Halvorson met die gebogen klanken.

In de laatste drie stukken speelt The Mivos Quartet mee, een strijkkwartet, wat de muziek een hedendaags klassiek kantje geeft en de brug slaat naar Belladonna. Daarop speelt Halvorson alleen met het strijkkwartet, in vijf doorgecomponeerde stukken waaraan ze gitaarimprovisaties toevoegt. Bijzonder, maar niet het sterkste werk dat we al van Halvorson hoorden.

Aangeboden door onze partners

Lees ook