Wout van Aert was de massasprinten beu en knalde dan maar alles en iedereen uit het wiel: “Deze gele trui geeft mij vleugels”

 

 ©  EPA-EFE

Geletruidrager Wout van Aert (Jumbo-Visma) heeft na drie tweede plekken op rij dinsdag zijn eerste ritoverwinning geboekt in de Ronde van Frankrijk 2022. En hoe: de Kempenaar haalde het solo in een etappe die voorbestemd was op een spurt te eindigen. “Ik wou het risico niet meer nemen om op een pelotonsprint te wachten”, knipoogde Van Aert lachend in zijn eerste reactie.

Hugo Coorevits, Michael Van Damme, Yanko Beeckman

“Het was behoorlijk duidelijk dat we vandaag iets zouden proberen met de ploeg”, blikte Van Aert in zijn flashreactie terug op het sleutelmoment, de beklimming van de Cap Blanc-Nez goed tien kilometer voor de finish. “We zaten dankzij Nathan (Van Hooydonck, red.) en ‘Stevie’ (Steven Kruijswijk) in perfecte positie. Nathan opende dan op de klim. Tiesj (Benoot) nam over, en zelfs in het wiel voelde ik al dat het supersnel ging.”

Van Aert zorgde op de top van de beklimming zelf voor de definitieve beslissing door nogmaals te versnellen. “Op de radio hoorde ik dat er wat schade was. Ons doel was om vol te gaan tot de top en daar te zien wat er gebeurde, maar ik kwam alleen over de top. Ik zat wat in twijfel: moest ik wachten op Jonas (ploegmaat Vingegaard, red.) en (Adam) Yates? Door zelf vol door te gaan, zou ik Jonas en de anderen in een goeie positie zetten waarin ze niet hoefden te rijden. Ik besliste dus om alleen door te gaan. (Lacht) En dan was het nog tien kilometer vol gas afzien.”

Omarmd door Van Hooydonck genoot Van Aert van zijn triomf. “Deze trui geeft me vleugels”, grapte hij met een verwijzing naar zijn privésponsor Red Bull. “Dit soort ritten eindigt normaal in een sprint van een grotere groep, ook al was het zeker een zware beklimming op het eind. Maar in deze rit alleen weggeraken, dat is één van de moeilijkste dingen om te doen. Dat lukte me enkel dankzij de hulp van de ploegmaats. Zij deden de helft van het werk, en dan was het aan mij om het af te maken.”

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

“Deze rit hadden we al lang voor de Tour met stip aangeduid”, deed Van Aert uit de doeken op de persconferentie na afloop. “Dit was op papier een veeleisende etappe, het ging voortdurend op en neer en het plan was om iets te proberen met het oog op de groene trui, maar ook voor het klassement. Indien er iets meer wind had gestaan, was dat een optie, maar die was er niet, dus moesten we gewoon vol voor die slotklim gaan. Daar legden we het tempo hoog en eenmaal boven zouden we nagaan wat de schade was. Ik had natuurlijk niet verwacht dat ik daar plots alleen zou zitten, ik zag Jonas Vingegaard en een andere renner iets verderop en dan was er nog een kleine kloof met de rest. Al vrij snel kreeg ik groen licht om er vol voor te gaan en dat deed ik. Ongelooflijk, dit plaats ik heel hoog, winnen in de gele trui, op zo’n manier en niet na een sprint. Dat doet me wel wat.”

Met drie tweede plaatsen werden pagina’s volgeschreven over Van Aert de voorbije dagen, maar zelf maakte hij zich nooit zorgen. “De hele wereld was er mee bezig, maar zelf bleef ik de meest rustige persoon met het nodige vertrouwen dat de overwinning er wel zou komen. Het was fijn in Denemarken, maar ik had nooit gedacht dat ik twee keer tweede zou eindigen in een massasprint. Het waren twee gemakkelijke etappes, dus als dat lukte, zou mijn kans nog wel komen.”

 

 ©  BELGA

En die greep hij in etappe vier, woensdag wacht de kasseirit. De ploeg zelf blaast warm, noch koud. Mag de gele trui zijn kans gaan of krijgen klassementsrenners Primoz Roglic en Jonas Vingegaard de prioriteit en moet Van Aert in dienst rijden? Ploegleider Frans Maassen stelde dat Van Aert zijn kans niet mag gaan, Grischa Niermann zei dan weer dat het niet makkelijk is om “alle knoppen te bedienen”.

“Het is moeilijk om te voorspellen”, stelde Van Aert. “Morgen is een gevaarlijke etappe, er zijn zoveel scenario’s mogelijk, maar de prioriteit zijn onze klassementsmannen. We staan hier met een paar sterke klassieke renners aan de start en dat geeft vertrouwen. Als ik een opportuniteit zie, ga ik er wel voor, maar zoals ik al zei, die rit is moeilijk te voorspellen en als ik op één of andere manier iets kan ondernemen om Jonas en Primoz te helpen, dan zal ik dat zeker doen.”

Benoot: “Snap niet dat er zo veel spel werd gemaakt rond die tweede plaatsen”

Tiesj Benoot was betrokken bij het nummer dat Team Jumbo-Visma dinsdag op touw zette. “En een kopman als Wout maakt dat dan af”, glunderde Benoot aan de meet. “Dit was exact het plan, we hadden het gisteravond al besproken. We wilden nog iets meer wind naast langs de kust. Dat maakte het nog iets moeilijker. Toen ik op kant ging, heb ik laten horen dat het in stukken lag. Het duurde nog een paar kilometer voor ze achter Wout georganiseerd waren. Dan rijd je dat gat op Wout niet zomaar toen. Het doel is de groene trui, als je drie keer tweede wordt, snap ik dus niet dat er zoveel spel rond werd gemaakt. Binnen de ploeg zijn we altijd rustig gebleven. Ik ben blij dat ik hier deel van mag uitmaken. We hebben hier samen naartoe geleefd.”

 

 ©  AFP

Van Dongen: “Vandaag verdienen we wel een glaasje champagne”

“Als je plan tot uiting komt, is dat grandioos”, was Jumbo-Visma-ploegleider na de rit tevreden. “Het plan hebben we samen uitgetekend. We hebben het in Parijs-Nice ook al eens gedaan. Vandaag blijkt het weer te werken. Dat kan ook alleen maar omdat we een super sterke ploeg hebben. Wout zit daar nog eens boven op de troon. Hij is een grote kampioen. Mentaal is hij zo sterk. Die tweede plaatsen hebben hem alleen maar meer gemotiveerd en wij zijn altijd rustig gebleven. Ik denk dat we vanavond wel een glaasje champagne verdienen. Wout in het bijzonder.”

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Adam Yates: “Mijn benen deden vreselijk pijn”

Adam Yates (Ineos-Grenadiers) was een van de schaarse klassementstoppers die het langst in de buurt van Wout van Aert kon blijven, maar uiteindelijk moest de Brit ook passen tegen de top van de Cap Blanc-Nez aan. “Ik herinner me wel dat mijn benen vreselijk pijn deden. Het is goed nieuws dat ik samen met Vingegaard er nog zo lang aan hing. We zaten goed geplaatst bij het aansnijden van die slotbeklimming. Ik deed alles wat in mijn mogelijkheden lag om te kunnen volgen.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten