Wielrennen Elite Heusdenkoers-GP Willy Hamerlinck

Iljo Keisse rijdt nog een allerlaatste keer de Heusdenkoers: “Blij dat ik kan rijden, maar onzeker over mijn conditie”

Veel ogen zullen gericht zijn op Iljo Keisse. ©  Marc Van Hecke

Publiekslieveling Iljo Keisse (Quick-Step Alpha Vinyl) verschijnt dinsdag voor de allerlaatste keer aan de start van Heusdenkoers, de koers die hij zo graag wou winnen, maar daar nooit in slaagde omdat snelle hazen baas waren in de Tramstraat. Naast Keisse lokt Sportclub Klaver 7 ook de broers Oliver en Lawrence Naesen, Edward Theuns, Brent Van Moer, Gijs Van Hoecke, Tom De Vriendt, Laurens Huys, Ayco Bastiaens, David Van Der Poel en wellicht ook Stijn Steels naar Heusden.

Freddy De Geest

Zaterdagavond serveerden de elite vrouwen het aperitief. Met de Nederlandse Fem Van Empel kreeg men een mooie naam op de erelijst. Dinsdag serveren de eliterenners met en zonder contract en ambitieuze beloften de hoofdschotel. Veel ogen zullen op de afscheidnemende Iljo Keisse (39), uit het naburige Destelbergen, gericht zijn. “Ik zit met een dubbel gevoel. Enerzijds blij omdat ik in Heusdenkoers kan rijden en ik daar veel trouwe supporters een plezier mee doe. Langs de andere kant is er de onzekerheid over een wankele conditie. Ik heb er alles aangedaan om in de tweede seizoenshelft goed te zijn, maar het loopt voor geen meter”, zucht Iljo.

Rasspurters liggen dwars

“Goedkope excuses zoeken, is nooit mijn ding geweest. Dat ik net als vele collega’s met het coronavirus geconfronteerd werd, kan een rol spelen. Maandag (gisteren, red.) laat ik bloed prikken. Er is iets, maar ik weet niet wat. In de gegeven omstandigheden had het geen zin om me naar de Ronde van Denemarken te sturen. Wat ik van Heusdenkoers verwacht? Als renner, waar dan ook, heb ik altijd het beste van mezelf gegeven. Nu het steeds moeilijker lukt om te doen waar ik goed in was, is dat mentaal zwaar. Ik stel niet graag mensen, en vooral supporters, teleur. Heusdenkoers had ik graag afgevinkt als winnaar, maar dat lukte nooit. Niet omdat ik niet goed genoeg was, maar ik met rasspurters als een Tim Merlier, Kenny Dehaes en andere Benjamin Verraes moest afrekenen. Eén keer leek ik te soleren naar winst toen er plots een onvoorzichtige toeschouwer mijn pad kruiste. Op een mooie manier afscheid nemen, is mijn streven. De storende DNF’s na de Ronde van het Waalse Gewest, de Tour of Leuven en de Franco-Belge doen pijn. Dit is het niet het einde van mijn carrière zoals ik het in gedachten had”, besluit Iljo het gesprek.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten