UITSLAG RONDE VAN SPANJE RIT 12. Remco Evenepoel houdt ondanks val met glans stand op zware slotklim, vluchter Richard Carapaz pakt ritzege

 ©  BELGA

 ©  BELGA

 ©  BELGA

 ©  BELGA

1 / 4

Remco Evenepoel nam op Las Peñas Blancas probleemloos een nieuwe gevaarlijke klip. Zelfs een val haalde hem niet uit evenwicht. Op de slotklim reden de eerste zes samen naar de finish zonder Evenepoel ook maar een seconde te bedreigen. De dagzege ging naar olympisch kampioen Richard Carapaz die met deze zege meteen een voor het klassement mislukte Ronde van Spanje nog kleur gaf.

Hugo Coorevits

Rode trui: Remco Evenepoel

Groene trui: Mads Pedersen (Den)

Blauwe trui: Jay Vine (Aus)

Witte trui: Remco Evenepoel

Hoe kwam de zege tot stand?

Op twee kilometer van de finish plaatste Richard Carapaz een kurkdroge aanval. Alleen Wilco Kelderman bood nog wat tegenstand, maar het was schone schijn. Voor de 29-jarige Ecuadoriaan was het zijn eerste overwinning sinds een etappe in de Ronde van Catalonië. Het was de eerste keer dat we opnieuw de Carapaz van de Giro terugzagen waarin hij de voorlaatste dag het eindklassement aan Jay Hindley moest laten. De Ecuadoraan van Ineos-Grenadiers was de eerste Vuelta-helft nergens en veranderde het geweer van schouders. Bij wijze van afscheidscadeau aan zijn Britse werkgever ging hij vanaf vandaag nog nadrukkelijker op zoek naar een dagzege en het was meteen bingo. Waarmee hij de allereerste Ecuadoraan ooit werd die etappewinst behaalde in de Ronde van Spanje.

Bij het begin van de slotklim legde Bora-hansgrohe in de kopgroep een hoog tempo op in functie van Wilco Kelderman. Op 10 km van de finish waren ze nog met tien leiders. Op minder dan vijf kilometer versnelde Elie Gesbert. Kelderman, Vine en Carapaz reageerden onmiddellijk, maar de Australische dubbele ritwinnaar Jay Vine verslikte zich bij een tweede uitval van Elie Gesbert op 3,7 km. De Aussie had danig veel gezweet dat je het zout gekristalliseerd op zijn trui zag.

En daarna was het wachten tot Carapaz zijn kaarten op tafel legde. De ‘Lokomotief van Carchi’ was zo content dat hij van pure blijdschap zijn stuur enkele rake vuistslagen verkocht.

De finale werd ingeleid door Samuele Battistella. Op 66 km van de finish trok de Italiaan van Astana Qazaqstan alleen op pad. Weg uit de groep van het dertigtal renners die onder elkaar zou uitmaken naar wie de dagzege ging. Al kwamen ze niet zonder slag of stoot in deze positie. Uiteindelijk zong hij het slechts zo’n 24 kilometer solo uit en was hij een van de eerste renners die de eerste klimkilometer van de Peñas Blancas eraf ging.

Het zat er – zoals verwacht – vanaf de start in Salobreña meteen bovenarms op. Het werd een razendsnelle start. Na één uur koersen zat de kop van de koers al 47,3 kilometer verder. Vooral Sergio Higuita en Alessandro De Marchi roerden zich, maar zouden uiteindelijk de juiste vlucht missen.

Uiteindelijk zonderde zich een groep van 32 renners af. 19 ploegen waren voorin vertegenwoordigd. Quick-Step Alpha Vinyl (die Vervaeke voorin had) en Groupama-FDJ vierden de teugels wat. Na een uur plankgas geven leek de vlucht van de dag vertrokken. Toch bleven de koplopers vlammen, want na twee uur koers stond er nog altijd een gemiddelde van 47,4 km. En dat na zowat de traagste rit van de Vuelta daags voordien. Op 50 km van het einde was de voorsprong al opgelopen tot meer dan tien minuten.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Carapaz: “Eindelijk een ritzege in de Vuelta”

“Dit was natuurlijk niet het doel waarom ik naar Utrecht afreisde”, gaf dagwinnaar Richard Carapaz (Ineos-Grenadiers) aan. “Maar ik verloor te veel tijd in de bergritten in het noorden van Spanje. Dan was het aan mij om de focus te verleggen. Mentaal is het toch even resetten, maar ik heb het vandaag toch klaargespeeld om eindelijk eens een ritje te winnen in de Vuelta. Ik was hiel al eens in het verleden in een rit al dikwijls tweede, derde of vierde geworden”, aldus de ‘Lokomotief van Carchi’.

“Ik koos het juiste moment om aan te vallen. Er werd goed doorgewerkt door de Italiaan Fabbro in functie van Wilco Kelderman die zo veel mogelijk tijd wou terugnemen. Ik wachtte op het juiste moment. Er waren verschillende aanvallen in de finale van Elie Gesbert. Ik moest die laatste twee kilometer wel tot het gaatje gaan om voorop te blijven. Ik heb opnieuw het goede koersgevoel teruggevonden. Dat was in de eerste week niet het geval. Ik had het toen echt lastig. Na vandaag ga ik er nu van genieten en proberen nog voor ritwinst te gaan”, aldus de olympische kampioen van Beijing 2020, die vanaf volgend jaar voor EF Education First-EasyPost rijdt.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Wat deden de favorieten?

Eigenlijk niets. Achter de vluchters van de dag bolde Remco Evenepoel als eerste van de klassementsrenners binnen. Enric Mas noch Primoz Roglic voelden op Las Peñas Blancas niet de knaldrang.

Een opvallend gegeven was wel dat de drievoudige Sloveense ex-eindwinnaar p de slotklim sneller geïsoleerd zat dan Evenepoel die Vervaeke en Van Wilder heel ver op de col dicht in zijn buurt had.

De Vlaams-Brabander zelf reed heel autoritair naar de top van de negentien kilometer lange col. Ook al had hij onderweg een akkefietje. Op vijftig kilometer van de finish viel de leider in een afdaling. De leider sloeg met het voorwiel weg en scheurde daarbij op rechts zijn broek. Goed voor een stevige schaafwonde op het rechterbovenbeen. Zijn knie vertoonde ook snel wat gestold bloed.

Omdat hij geen handschoentjes droeg, keek hij ook enkele keren naar de binnenkant van zijn rechterhand waarmee hij over het gladde wegdek scheurde. Van Wilder, eveneens betrokken bij de val stopte onmiddellijk, terwijl Movistar en UAE Team Emirates beslisten een wapenstilstand te houden in het peloton tot Evenepoel zijn plaats opnieuw had ingenomen. Knap, een staaltje van fairplay dat ook het hedendaagse rondewielrennen kenmerkt. Op het eerste gezicht was ook Robert Gesink betrokken bij die schuiver van Evenepoel, maar hij haastte zich naar de staart van het peloton.

Ondertussen was de voorsprong van de vluchters op 40 km van het einde opgelopen tot 11.38 seconden. Indien het alleen maar een schaafwonde is, dan valt het al bij al mee. Het is een cliché dat elke leider in een ronde van drie weken wel even zijn schrikmoment beleeft en dat het gevaar achter elke bocht loert. Leider of niet.

De gevaarlijkste renner van de mega-kopgroep was Wilco Kelderman (Bora-hansgrohe) die woensdagavond 21ste stond op 14’04” van Remco Evenepoel en zich in de langste etappe van deze Vuelta opnieuw in het klassement reed. De volgend jaar voor Jumbo-Visma rijdende Nederlander klom naar de zesde plaats, weliswaar op 6’28” van Evenepoel die zijn zevende rode leiderstrui op rij aantrok.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Wat deden de Belgen?

In de omvangrijke kopgroep hadden we met Jan Bakelants (Intermarché – Wanty Gobert), Lionel Taminiaux, Gianni Vermeersch (allebei Alpecin-Deceuninck in steun van Jay Vine) en Louis Vervaeke vier landgenoten. Vervaeke reed mee in functie van leider Remco Evenepoel. Een van de grote afwezige teams voorin was Lotto-Soudal.

Louis Vervaeke liet zich op 32 km van de finish voorin uitzakken om zijn kopman te helpen op Las Peñas Blancas.

Op dik elf kilometer van het einde moest Jan Bakelants de voorwacht laten gaan. Daarmee waren we de laatste Belg voorin kwijt. De Kempenaar werd wel elfde en eerste Belg.

Verder nog iets dat u moet weten?

* We vertrokken in Salobreña opnieuw met drie renners minder. Zowel de Nederlander Boy van Poppel (Intermarche – Wanty Gobert) als de Colombiaan Santiago Buitrago (Bahrain Victorious) bleven met een positieve Covid-test achter in het rennershotel. Callum Scotson trok nog naar de start, maar ondanks een negatieve test was de Australiër van Team BikeExchange-Jayco te ziek om te starten.

* Met Boy van Poppel verloren we donderdag de rode lantaarn. Die is nu in handen van Lluis Mas, eveneens een Spanjaard, maar de 32-jarige renner van Movistar is geen familie van Enric Mas, de nummer drie in de tussenstand.

Uitslag:

1. Richard Carapaz (Ecu/INEOS Grenadiers) in 4u38:26

2. Wilco Kelderman (Ned) op 0:09

3. Marc Soler (Spa) 0:24

4. Jan Polanc (Sln) 0:26

5. Marco Brenner (Dui) 0:34

6. Elie Gesbert (Fra) 0:56

7. Jay Vine (Aus) 1:12

8. Carl Fredrik Hagen (Noo) 1:23

9. James Shaw (GBr) 3:04

10. Matteo Fabbro (Ita) 3:17

11. Jan Bakelants (Bel) 4:02

...

15. Remco Evenepoel (Bel) 7:39

Stand:

1. Remco Evenepoel (Bel/Quick-Step Alpha Vinyl) in 44u25:09

2. Primoz Roglic (Sln) op 2:41

3. Enric Mas (Spa) 3:03

4. Carlos Rodriguez (Spa) 4:06

5. Juan Ayuso (Spa) 4:53

6. Wilco Kelderman (Ned) 6:28

7. Miguel Angel Lopez (Col) 6:56

8. Joao Almeida (Por) 7:18

9. Jan Polanc (Sln) 8:00

10. Tao Geoghegan Hart (GBr) 8:05

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten