Oud-spelers en ex-coaches nemen afscheid van Michel Verschueren: “Hij was de cement van Anderlecht”

 ©  VUM

Het overlijden van voormalig manager Michel Verschueren lokt in de voetbalwereld heel wat reacties uit. Niet in het minst bij iedereen met een Anderlecht-verleden. Wij contacteerden oud-spelers en ex-coaches van paars-wit voor een reactie over “Mister Michel”. Het levert een compleet beeld op van de hardwerkende maar ook eigenzinnige manager, wiens belang voor de club moeilijk kan worden overschat.

Vincent Van Genechten, Pieter-Jan Calcoen, Valerie Van Avermaet

Anthuenis: “Bezieler van Anderlecht”

Aimé Anthuenis trok van KRC Genk naar Anderlecht waar hij van 1999 tot en met 2002 de sportieve leiding op zich nam en samenwerkte met de woensdag overleden Michel Verschueren. Bij Genk was Anthuenis net kampioen geworden, hij deed dat bij Anderlecht de volgende twee seizoenen over. Daarna was de chemie tussen beide partijen op en in 2002 werd Anthuenis bondscoach bij de Rode Duivels.

“Men heeft mij dikwijls gevraagd hoe het was om met Michel Verschueren samen te werken. Ik kan daar enkel op antwoorden dat hij altijd zeer correct was”, zegt Anthuenis. “Hij bemoeide zich ook niet met het sportieve maar hij was zeker een soort van bezieler van Anderlecht. Voor mijn periode was hij al bezig met het sociogebeuren, loges en de vip-toestanden. Ik zag hem als een heel begeesterend man, bijzonder actief met sterke ideeën. Mister Michel was ook van alles op de hoogte bij Anderlecht. Hij wist alle nieuws van spelers tot aan de top van het bestuur. Hij stond ook zeer dicht bij Roger en Constant Vanden Stock. Hij was een man met het hart op de tong en de tussenpersoon tussen alle geledingen van de club.” 

Volgens Anthuenis had Verschueren een bijzondere visie. “Hij begon als fysical trainer bij Eendracht Aalst en is door de jaren heen verder doorgegroeid tot bij Anderlecht. Hij was de bezieler van het horecagebeuren in het stadion, het befaamde Saint Guidonrestaurant. Michel Verschueren was een manager die alles beheerde maar iedereen liet werken. Als trainer van Anderlecht liet hij me doen. Hij bemoeide zich niet met mijn werkwijze maar vond wel dat er resultaten moesten geboekt worden. Was het werk goed, dan steunde hij u ten volle. Eigenlijk was Michel Verschueren de cement van Anderlecht”, aldus Anthuenis.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Vercauteren: “Sommige mensen kunnen nog iets leren van Mister Michel”

Frank Vercauteren reageert vanuit Moskou als we hem om een reactie hadden gevraagd: “Normaal geef ik geen interviews meer, maar voor Mister Michel maak ik een uitzondering. Zijn respect, eerlijkheid en correctheid waren altijd bijzonder. Ik heb hem gekend in goede en minder goede tijden. Ik ben bij Anderlecht niet altijd in even mooie of vriendelijke omstandigheden vertrokken, maar voor Michel bleef ik altijd dezelfde. Ik heb nóóit ruzie met hem gehad. Hij was uniek in de voetbalwereld. Velen kunnen er nog iets van leren.”

“Hij is mij blijven volgen en we hebben altijd contact gehouden. Hij heeft me nog geregeld proficiat gestuurd voor het een of het ander en ik stuurde hem omgekeerd ook nog af en toe. Dan praatte hij nog wel eens over mij of Zetterberg. De laatste keer was een tweetal maanden geleden. Recent kwam ik zijn zoon Michael toevallig tegen op een luchthaven. Hij vertelde dat het niet goed ging met Michel, dus ik was er wel een beetje op voorbereid, maar toch… Het is een groot verlies. Anderlecht moet niet naar het verleden kijken, maar sommige mensen kunnen toch nog iets leren van Mister Michel en zijn aanpak.” (vva)

 ©  Pol De Wilde - VUM

Boskamp: “Als Michel je graag had, was alles oké, maar anders...”

Jan Boskamp kende Michel Verschueren bij RWDM en bij Anderlecht. Het was dankzij Mister Michel dat Boskamp in 1993 bij Anderlecht als coach aan de slag kon. “Dat had ik nooit verwacht. Ik had nog geen grote staat van verdienste en bij RWDM had ik toch wel wat bonje met Michel gehad, dus voor mij was het verrassend dat hij voor mij koos. Als Michel je graag had, was alles oké, maar anders... Ik had er verschillende discussies mee gehad, toch bleef onze band wel goed. Michel was één van de eerste mensen die ik in België tegengekomen ben en hij is eigenlijk nooit verdwenen. Hij was er altijd, hij was een workaholic, ten voordele van de club. Als hij het groen licht van de baas had gekregen, ging hij er als een tornado doorheen. En nu is hij er niet meer... (zucht) De laatste der Mohikanen is overleden. Verschrikkelijk.” (pjc)

Luc Nilis: “Ik apprecieerde zijn eerlijkheid”

“Ik herinner me nog hoe ik als jong gastje op zijn bureau werd uitgenodigd”, zegt Luc Nilis, in 1986 weggeplukt bij Winterslag en tot 1994 bij paars-wit. “Hij zond Raymond Goethals om me te scouten en dan mocht ik bij hem. Dan heb je natuurlijk wel wat schrik en hij wist ook hoe hij indruk kon maken op iemand. Hij had een duidelijk plan met mij en wist heel goed wat hij voor ogen had. Ik heb altijd een goeie band met hem gehad.”

“Volgens mij opende hij ’s ochtends de deur en sloot hij ’s avonds ook de boel af. Mister Michel – hij zei altijd ‘Noem me niet meneer Verschueren, maar wel Mister Michel’ - was altijd aanwezig. Hij wist ook altijd alles. Wat ik enorm apprecieerde was dat hij altijd heel direct en rechtdoorzee was. Hij ging niet achter de rug praten. Hij wás Anderlecht in die tijd.” (kvu)

Zetterberg: “Michel was tevreden toen ik mijn haren knipte”

Ook Pär Zetterberg, de Zweedse gewezen winnaar van de Gouden Schoen in dienst van paars-wit, betreurt het overlijden van ‘Mister Michel’.

“Ik wist dat Michel niet goed te been was en dat hij een serieuze klap had gekregen bij het overlijden van zijn vrouw, maar toch ben ik in shock van dit nieuws. Ik ben er oprecht niet goed van. Een grote meneer is heengegaan. Michel heeft een belangrijke rol gespeeld in de uitbouw van Sporting Anderlecht. Zonder hem zou de club niet zijn wat ze vandaag is. Michel zette de club steeds op de eerste plek, ik was ook zo, vandaar dat we altijd een goeie relatie gehad hebben.”

“Er was veel onderling respect tussen ons. Een paar maanden geleden had ik hem nog aan de telefoon en nu… (zwijgt even) Ik zal nooit vergeten hoe Michel me op de vingers tikte toen ik als tiener bij Anderlecht arriveerde. Ik droeg oorbellen en had lange haren, hij vond dat niet bij Anderlecht passen en wilde dat ik deftiger voor de dag kwam. (lacht) Maar ik weigerde mijn haren te knippen. Toen ik nadien toch overstag ging, was Michel heel tevreden. Mocht ik hem nog iets kunnen zeggen, dan is het een grote ‘merci’. Michel heeft me mee gevormd.” (pjc)

 ©  BELGAIMAGE

Deschacht: “Als ik dacht dat één iemand nooit zou sterven…”

“Ik heb Michel maar één jaar gekend als manager, en ’t was meteen mijn belangrijkste jaar”, aldus Olivier Deschacht. “Hij geloofde in mij, heeft mij mijn eerste profcontractje gegeven. Hoewel hij nadien niet meer mijn baas was, zijn we altijd contact blijven houden. Ook de laatste tijd nog. Vorige maand hebben we gebeld, we praatten honderduit over voetbal. Hij klonk goed, daarom ben ik zo verrast… Michel had altijd zo veel energie, als ik van één iemand dacht dat hij nooit zou sterven, dan was hij het wel. Michel was een man uit één stuk, hij zei altijd wat hij dacht. Het straffe is: meestal had hij het nog bij het rechte eind ook. Michel ging de waarheid niet uit de weg en maakte spelers zo beter. Ik zal hem missen.” (pjc)

 ©  BELGA

De Boeck: “Als je hard werkte, mocht je Michel alles vragen”

“Michel heeft me destijds naar Anderlecht gehaald, samen met Constant Vanden Stock. Wij hebben altijd een goed contact gehad, een paar maanden geleden hebben we nog gebabbeld naar aanleiding van zijn verjaardag”, stelt Glen De Boeck. “Michel was rechtdoorzee, je wist wat je aan hem had. Hij had een ijzeren mentaliteit, wat ik vandaag soms mis in het voetbal. Als je hard werkte – zoals hijzelf deed -, dan mocht je aan Michel alles vragen. Liep je de kantjes eraf, dan durfde Michel wel eens je premie inhouden. En dan moest je achteraf niet komen klagen. Vandaag is dat ondenkbaar. Qua mentaliteit pasten wij wel bij mekaar. Michel is een hele grote meneer. Sinds ik het nieuws vernomen heb, heeft het mijn gedachten beheerst.” (pjc)

 ©  BELGA

Lozano: “Altijd een toffe relatie gehad”

Juan Lozano (67) werd dit weekend door Michel Verschueren nog de beste transfer genoemd die hij ooit voor Anderlecht deed.

“Ik heb dat ook gelezen”, aldus Lozano. “Dat is waarschijnlijk omdat hij er twee keer een uitstekende financiële zaak voor Anderlecht heeft voor gedaan. Het is niet zo dat hij mij daarom altijd speciaal heeft benaderd. Ik vond het wel een plezante gast waar ik nooit een negatieve ervaring heb mee gehad. In die tijd was het prettig spelen bij Anderlecht want we wonnen veel. En daar had hij uiteraard zijn aandeel in want hij bracht al die goede spelers samen.” (lvdw)

De Mos: “Stond op het veld altijd met zijn sleutelbos van Anderlecht te zwaaien”

Aad De Mos: “Michel was natuurlijk de man die samen met Constant Vanden Stock furore heeft gemaakt bij Anderlecht en ze naar vele prijzen heeft geleid. Michel was ook diegene die mij heeft weggeplukt bij KV Mechelen. Ik herinner mij nog dat hij op het veld altijd met zijn sleutelbos van Anderlecht stond te zwaaien. Toen we met KV Mechelen een bekerwedstrijd op Anderlecht speelden, kwam hij bij mij en zei hij ‘Toch een mooi stadion hé, stel je voor dat je hier trainer kan zijn’. Hij was mij toen eigenlijk al subtiel aan het overtuigen om naar Anderlecht te komen en twee jaar later was het van dat. Bijzonder jammer dat hij er nu niet meer is.” (vva)

 ©  BELGA

Jurion: “Michel was een doordrijver”

“Is Mister Michel overleden? Dat meen je niet. Amai… Kan ik via deze weg mijn medeleven betuigen? Anders laat ik mijn dochter wel eens bellen. Soit, als voetbalkenner kan ik Michel niet goed inschatten, daarvoor hebben we niet nauw genoeg samengewerkt, maar zijn parcours spreekt voor zich”, aldus Jef Jurion. “Ik ken Michel als een echte doordrijver. Hij stopte niet voor hij zijn doel bereikt had en dat beviel Constant Vanden Stock wel. Die gaf hem veel vrijheid op Anderlecht, met resultaat, hé. Michel was een aangename mens. Ik heb hem destijds nog een appartement verkocht in Knokke.” (pjc)

Arnesen: “Hij had een Nederlander kunnen zijn”

“Is Michel dood? Ik zat zelf in het ziekenhuis, ik had er geen internet. Vreselijk, zeg. Ik heb samen met hem hoogdagen beleefd, met Europese successen. Michel was een heel bevlogen man met een ongelofelijke werkethiek”, vertelt Frank Arnesen. “Hij bleef maar gaan, deed werkelijk alles voor de club. Soms was hij net daarom heel hard, bijvoorbeeld tijdens onderhandelingen. ‘Je bent een gangster’, zei ik hem dan. ‘Maar wel een goeie’, repliceerde hij. Daar kon ik zo om lachen, Michel had humor. Toen ik een paar jaar geleden terugkeerde bij Anderlecht als sportief directeur was ik blij om Michel terug te zien. Hij is één van de architecten van Anderlecht. En hij had een grote mond, hé. (lacht) Hij had zomaar een Nederlander kunnen zijn.” (pjc)

 ©  BELGA

Baseggio: “Hij was verliefd op Anderlecht”

“Dit maakt me zo triest”, aldus Walter Baseggio. “Michel Verschueren is een monument van Anderlecht en het Belgische voetbal, hij heeft zo veel betekend. Hij heeft me destijds mijn eerste profcontract gegeven. Dat deed hij niet zomaar: Michel kwam geregeld naar de jeugdelftallen kijken, hij wist zeer goed welke talenten de club had. Dat typeerde hem: hij was er altijd mee bezig, Michel was verliefd op Anderlecht. Hij was ook bijna elke dag op training van het eerste elftal. Hij wilde weten hoe we ons voorbereidden, zodat hij juiste analyses kon maken. Michel kon hard zijn, maar was tegelijk heel menselijk: zijn deur stond altijd open. Ik ben vaak in zijn bureau binnengestapt om gewoon een praatje te slaan, we kwamen goed overeen.” (pjc)

Vincent Kompany: “We verliezen een grote leider uit geschiedenis Belgisch voetbal”

Ook Vincent Kompany heeft aangeslagen gereageerd op het overlijden van voormalig Anderlecht-manager Michel Verschueren (91). “Gisteravond hebben we één van de grote leiders uit de geschiedenis van het Belgisch voetbal verloren”, stelt de ex-speler en -coach van RSCA woensdag op Facebook.

“Mister Michel leidde in zijn eentje het Belgische voetbal naar de moderne tijd en maakte van RSC Anderlecht een begrip in Europa, zowel op als naast het veld”, vertelt Kompany. “Vandaag bouwt de club nog steeds voort op zijn nalatenschap. Michel was uniek in zijn soort. Een toegewijde, intelligente en doortastende clubmanager, en vooral: een trouwe dienaar van de kernwaarden van de club. Zo worden ze niet meer gemaakt. Het was een eer om onder zijn leiding voor RSCA te hebben gespeeld. Mijn hart gaat uit naar Michael (de zoon van Michel Verschueren, nvdr.) en de rest van de familie, die het verlies van beide geliefde ouders in veel te korte tijd hebben moeten verwerken. Mijn oprechte deelneming aan u allen. Mister Michel, moge u rusten in vrede.” (blg)

Charly Musonda: “Je hebt mijn leven gered”

“Elke keer dat ik in 1987 uw kantoor binnenliep, zei iedereen Michel, Michel Michel. Ik zei altijd dat ik naar Mister Michel, de manager van Anderlecht kwam. Vanaf dat moment begon iedereen je Mister Michel te noemen”, vertelt Charly Musonda Senior op Facebook. “Je hebt mijn leven gered met een gedurfde beslissing me te laten blijven, in plaats van voor moeder Zambia te gaan spelen. En zo ontsnapte ik aan die vliegtuigcrash in 1993...”

“Mijn pilaar, een vaderfiguur voor mij. We dronken onze laatste koffie samen en praatten over de goede oude tijd. Je bleef me berichten sturen met de mededeling ‘CHARLY BEDANKT’ tijdens en na de lockdown, ik wist niet dat je vaarwel zei. Je hebt je race goed gelopen. Ik dank God voor de gedeelde herinneringen. Rust in volmaakte vrede Mister Michel Verschueren.”

 ©  BELGA

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten