Voetbal 2de provinciale A SK Westrozebeke - SV Moorslede 1-1

Emile Knockaert (Moorslede) zet broer Bert (Westrozebeke) op het verkeerde been: “Het was net zoals in onze kindertijd”

Aaron Coulleit (l), hier in duel met Glen Vanoplynus, bezorgde Westrozebeke een 1-0 voorsprong. ©  VDB

WESTROZEBEKE -

SK Westrozebeke-SV Moorslede eindigde op een 1-1 gelijkspel en daar waren vooral de bezoekers tevreden mee. De wedstrijd stond vooral in het teken van de broederstrijd tussen Bert Knockaert, doelman bij Westrozebeke, en broer Emile die voor Moorslede vanop de strafschopstip gelijk maakte.

Fons Vandewynckele

Westrozebeke geraakte tegen Moorslede niet verder dan een 1-1 gelijkspel en verliest voeling met de kopgroep. Even voor de rust kwam de thuisploeg op voorsprong via Aaron Coulleit. Op de gelijkmaker moest Moorslede wachten tot acht minuten voor affluiten. Emile Knockaert stond tegenover zijn broer Bert en zette de strafschop feilloos om.

“Jammer dat we in het slot twee punten alsnog zagen verloren gaan”, mopperde de Westrozebeekse goalie. “Eerlijk, de wedstrijd kon alle kanten uit. Na de 1-0 kregen we nog meerdere loepzuivere kansen om Moorslede tegen het vilt te krijgen, vergaten die af te werken. De penaltyfase waarbij ik betrokken was, vond ik niet helemaal terecht. Om nog meer zout in de wonde te gooien, was het mijn broer Emile die de strafschop omzette. Dat maakte het voor mij persoonlijk extra pijnlijk. Hier zal nog lang over nagepraat worden in de familie. Ondanks het puntenverlies blijven we bovenaan meestrijden, maar we lieten een mooie kans liggen om leider te worden. Steile ambities zijn echter niet aan ons besteed. Als we ons bij de top vijf kunnen nestelen, dan zullen we niet ontevreden zijn. Volgende speeldag trekken we naar Avelgem. Opnieuw een taaie klant. Zoals wekelijks wordt het opnieuw hard knokken.”

Bij Moorslede startte Emile Knockaert op de bank, maar mocht na 25 minuten de geblesseerde Samba vervangen. Dat hij kort voor affluiten zijn broer Bert van op de strafschopstip vloerde, bezorgde hem binnenpretjes. “Van zodra de kalender verscheen, hebben we die datum met rood onderlijnd”, zei de lachende 25-jarige Emile Knockaert. “De vorige weken hebben we elkaar veel plaagstoten uitgedeeld. Uiteraard vond ik het jammer dat ik op de bank moest beginnen. Dat ik uiteindelijk nog een aandeel had in het behaalde punt, stemde me echter tevreden. Of ik niet zenuwachtig was toen ik tegenover mijn broer stond om de strafschop te nemen? Bert kent me als geen ander. In onze kindertijd voetbalden we altijd samen. Hij was de doelman, ik de veldspeler. En zoals toen heb ik hem opnieuw geklopt. Ik zal bij de familie een hoge borst kunnen opzetten”, besloot Emile Knockaert.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten