Parlementair medewerker die uit Open VLD wordt gezet, reageert: “’Een flink strafblad’ berust louter op roddels. Nieuwe karaktermoord door de partij”

Jiri De Laet, op de foto in het midden tussen Willem-Frederik Schiltz en schepen Erica Caluwaerts. 

Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert gaat Jiri De Laet uit de partij zetten. De Laet was een van de twee parlementaire medewerkers die Sihame El Kaouakibi had voorgedragen. In een open brief reageert de Antwerpenaar nu. “‘Een flink strafblad’ berust louter op roddels en wordt aangehaald om mijn reputatie bewust en met opzet te schaden.”

Het doet mij bijzonder pijn dat een partij aan welke ik jaren lang trouw ben, mij openlijk aan de schandpaal nagelt in eigen belang. Een kaakslag in mijn gezicht in het bijzonder afkomstig door volksvertegenwoordiger Willem-Frederik Schiltz en voorzitter Open VLD Egbert Lachaert. Beiden dragen zij zogenaamd het liberale en het humane gedachtegoed hoog in het vaandel, doch kiezen zij er voor om mij als persoon, burger ook, publiekelijk ten schande te maken en mijn recht op privacy en tevens op arbeid te schenden. Dit alles, terwijl ik geen publiekelijk figuur ben noch een politiek mandaat beoefen. Dit is een onherroepelijke schending van mijn rechten, een aanval op mijn persoon met de nodige reputatieschade. Een nieuwe karaktermoord die Open VLD ten beurt valt.

“Van vertrouweling tot persona non grata”

Als grote sympathisant, later militant en nog later lid van Open VLD zet ik mij reeds sinds decennia belangeloos en onvermoeid in voor het belang van de partij. Zo hielp ik in 2019 onder meer honderden uren onbezoldigd mee aan de campagne van de heer Schiltz om deze opnieuw in het zadel te hijsen bij de verkiezingen voor het Vlaams Parlement als kandidaat op nummer drie in de provincie Antwerpen. Later zette ik me dag en nacht in als parlementair medewerker voor Schiltz. Ook hier streed ik onvermoeid voor de idealen van de partij.

Het verbaast mij dan ook te lezen dat het zogenaamd “al heel snel fout ging”. Hiermee doel ik op een onafgebroken samenwerking van begin 2019 tot de afronding van mijn ontslag einde 2021. In dit laatste jaar zette ik mij reeds in om de schepenambten die op tafel lagen voor Open VLD binnen Stad Antwerpen, op vraag van de toenmalige voorzitters, mede in goede banen te leiden. Dit nog steeds met het oog op twee schepenambten voor Open VLD in deze mooie stad Antwerpen.

Na uitdrukkelijk medeweten van de heer Schiltz begon ik medio 2021 met de voorbereiding voor toekomstig schepen Caluwaerts waar ik na een voordracht bij het CBS (college van burgemeester en schepenen) met mijn zogenaamde “flinke strafblad” werd aangesteld als kabinetschef van die laatste. Het voorleggen van een bewijs van goed gedrag en zeden alsook een uittreksel van het strafregister werden bezorgd alvorens deze aanstelling van kracht kon gaan. Idem dito voor de functie van parlementair medewerker voor Schiltz. “Een flink strafblad” berust dus louter op roddels en wordt aangehaald om mijn reputatie bewust en met opzet te schaden.

“De eer aan mijzelf”

Tot heden ben ik niet zelf benaderd door de partij Open VLD en verzuimt deze partij mij te horen noch te informeren. Ik ben dan ook terecht verontwaardigd dat de heer Lachaert in de pers verkondigt mij aan de deur te zetten. Dit terwijl ik vóór de mediahetze rond mijn persoon afgelopen week reeds zelf mijn ontslag heb aangeboden, dit als verkozen bestuurslid binnen Open VLD district Antwerpen. Het zal u niet verbazen dat ik de eer aan mijzelf behoud en tevens de partij Open VLD zelf verlaat als lid. Dit omdat ik mij niet langer kan vinden in het gedachtegoed en de lijnen die deze partij uitzet onder het voorzitterschap van de heer Lachaert.

Hij verzuimt aan zijn taak als voorzitter om mij als persoon te horen en informeren. Dit enkel nadat ik mijn recht op vrije keuze van arbeid uitoefen. Jaren lang was ik goed genoeg als sympathisant, militant en lid totdat mijn naam plots door de media gelinkt werd aan mevrouw Sihame El Kaouakibi waarna ik beschouwd word als persona non grata. Dit wijst er nog maar eens op dat Open VLD zijn handen tracht te wassen in onschuld en zelfs een karaktermoord pleegt op een niet publiekelijk persoon.

“Mijn privacy wordt geschonden”

Daarenboven veroordeelt, beoordeelt Open VLD mij over mijn mogelijke intentie, om voor een onafhankelijk verkozen volksvertegenwoordiger te gaan werken, zonder dat hier ook maar enigszins sprake is van een arbeidsovereenkomst met het Vlaams Parlement. Dit brengt ook meteen aan het licht hoe het huis van de Vlaamse democratie omspringt met vertrouwelijke en persoonsgebonden informatie. Er wordt hier onzorgvuldig omgesprongen met de wet op de privacy, in het verleden het paradepaardje van Open VLD.

Het is een schande dat er op een onmenselijke manier aan karaktermoord gedaan wordt zonder dat er sprake is van enige overeenkomst laat staan een wettelijk kader waarbinnen de heer Lachaert en Open VLD kunnen werken, of dat ik ooit de partij schade zou hebben toegebracht. Een liberale partij die een gewone man, loyale partijmilitant publiekelijk afvalt, wetende welke machtspositie zij hebben t.o.v. een burger. Een liberale partij die scheiding der machten en onschuldig tot het tegendeel bewezen zelf niet respecteert. Dat is geen liberale partij, volksvertegenwoordiger of voorzitter waardig. Daar kan ik me niet meer voor inzetten en mijzelf noch langer mee associëren.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten