Gentenaar Wim Delvoye vertelt samen met veertig BV's over favoriete kunstwerk

,,Lam Gods is mijn lieveling'

In het Caermersklooster werd gisteren de veertigste verjaardag van het

Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen

gevierd. Peter Wouters, directeur van de vereniging, mocht er een feestboek voorstellen waarin veertig bekende Vlamingen vertellen wat hun lievelingskunstwerk is en waarom. In bijna honderd bladzijden komen we te weten wat de band is tussen Wim Delvoye, Paul Van Grembergen en het Lam Gods, Michiel Hendryckx en de Ijsbeer van Pompon en Herman Balthazar en het portret van Anseele.

(DIH)

In 1963 richtte de Cultuurraad voor Vlaanderen de vzw

Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen

op. Het haalde daarvoor de mosterd in Nederland. Daar was al sinds 1957 een gelijkaardige organisatie actief met honderdduizend abonnees. Het was een periode waarin men fundamenteel geloofde in de groei van de democratie en in de aanwending van moderne technieken voor cultuurverspreiding. Niets was daarvoor beter geschikt dan een tijdschrift.

Veertig jaar later is de periodiek Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen nog altijd het grootste kunsttijdschrift van België. Om dat te vieren brengt de vereniging het feestboek

Herinneringen

uit. Veertig bekende Vlamingen vertellen over hun favoriete kunstwerk. Zo maken wij kennis met het

Treurend ouderpaar

van Sarah Bettens, de

Kleine Zavel

van Betty Mellaerts en de

Intrede van Christus in Brussel

van Stef Kamil Carlens.

In aquarium

De internationaal gerenommeerde kunstenaar en Gentenaar Wim Delvoye koos voor het Lam Gods. ,,In mijn studententijd ging ik vaak in de Sint-Baafskathedraal bij het Lam Gods zitten. Toen hing het nog op de historisch correcte plaats, achteraan rechts in een kapel waar het werk speciaal voor geconcipieerd was. Een oudere man met witte handschoenen deed de luiken open en dicht. Ik beschouwde het Lam Gods niet alleen als een kunstwerk, maar ook als mijn lieveling.''

Wim Delvoye toont zich duidelijk een bewonderaar van de gebroeders Van Eyck. ,,Je voelt aan het schilderij dat de Middeleeuwen geen sombere, donkere periode was, maar een tijd vol kleuren. Dat de kerk ooit een plaats is geweest van feest en festival, een centrum van cultuur. Nu vind je me in Sint-Baafs niet meer bij het Lam Gods, maar naast de preekstoel. Ze hebben het Lam Gods in een aquarium gestopt. De man met witte handschoenen heeft plaats moeten maken voor een dame met het sigarenkistje: toegangsprijs 2,5

euro. Ik begrijp dat Gent haar trofee goed beschermt, maar het Lam Gods is nu een schrijn in een schrijn geworden.''

LEES OOK

Nu in het nieuws